Tussen Lagos en Berlijn: Orange Culture in beweging

Adebayo Oke-Lawal toont zijn collectie voor de derde keer tijdens de komende Berlin Fashion Week in juli. Voor hem begon mode niet met het idee een merk op te bouwen. Het begon veel eerder, met observatie – hij zag hoe de mensen om hem heen zich uitdrukten door kleding, maar ook hoeveel daaronder verborgen bleef. Opgroeiend in Nigeria werd hij zich al vroeg bewust van de stilte rondom zachtheid, kwetsbaarheid en emoties, vooral met betrekking tot mannelijkheid. Kleding werd een manier om deze stilte te doorbreken.

Niet luid, maar eerlijk

“Ik was nooit geïnteresseerd in het ontwerpen van kleding alleen voor de schoonheid of de trend”, zegt Adebayo Oke-Lawal. “Ik wilde stukken creëren die menselijkheid, identiteit, kwetsbaarheid en de complexiteit van het Afrikaans-zijn onderzoeken. Voorbij generalisaties.”

Orange Culture, opgericht in 2011 in Lagos, is uitgegroeid tot een van de meest emotionele stemmen in de hedendaagse Afrikaanse mode. Dit komt niet doordat het merk probeert de ruimte te domineren, maar omdat het begrijpt hoe je deze moet vasthouden.

In gesprek met hem heerst altijd een zekere lichtheid. Niets voelt overdreven geconstrueerd. Zelfs wanneer hij spreekt over systemen, productie of industriestructuren, klinkt er altijd een menselijke ondertoon mee. Misschien is dat wat zijn werk zo laat nazinderen bij mensen.

In zijn thuisland Nigeria beweegt Orange Culture zich in het discours rond identiteit, emotionele zichtbaarheid en mannelijkheid. Op het hele continent behoort het merk tot een bredere generatie ontwerpers die herdefiniëren wat Afrikaanse mode kan zijn, wanneer deze niet wordt gefilterd door verwachtingen. Buiten Afrika blijft het merk deelnemen aan wereldwijde discussies die nog moeten leren om Afrikaans design met diepgang te lezen in plaats van met aannames.

Maar niets hiervan gebeurde snel

Het merk groeide door experimenten, gemeenschap, fouten en tijd. Vandaag de dag werkt het samen met een hecht netwerk van ambachtslieden, patroonmakers, stylisten en productieteams, voornamelijk gevestigd in Lagos. Het proces blijft intiem en praktisch, in plaats van te leunen op samenwerkingen die performance worden.

Alles wordt bewust in Lagos ontworpen en geproduceerd

“Nigeria beschikt over ongelooflijk vakmanschap, talent, textielkennis en creatieve energie”, zegt hij. “Ik wilde altijd al dat Orange Culture een bijdrage zou leveren aan dit domein.”

Lagos doordringt het werk volledig – niet alleen visueel, maar ook emotioneel.

De stad beweegt met een intensiteit die moeilijk uit te leggen is als je er nooit hebt gewoond. Ze is luid, mooi, vermoeiend, chaotisch en veerkrachtig – soms allemaal binnen hetzelfde uur. Dit ritme vertaalt zich naar de kleding: in de beweging, de gelaagdheid, de zachtheid versus de structuur, en in stoffen die soepel over gevormde silhouetten vallen.

Niets voelt plat. Kleur draagt emotie over in plaats van alleen decoratie te zijn. Zachtroze weigert eenvoud. Oranje straalt warmte uit zonder opdringerig te worden. Contrasterende tinten creëren een spanning die blijft hangen in plaats van op te lossen. Zelfs tegenstellingen worden zacht vastgehouden, zonder de noodzaak om ze op te helderen.

“Ik wil dat mensen zich gezien voelen in de kleding, in plaats van er alleen door gestyled te worden”, zegt hij.

In Lagos wordt deze taal vaak instinctief begrepen. Emotionele codes bestaan al in het dagelijks leven – zachtheid en overleving bestaan naast elkaar, expressie en terughoudendheid staan zonder conflict naast elkaar.

Buiten Nigeria verschuift de perceptie

In steden als Londen en Berlijn is het eerste aanknopingspunt vaak emotioneel. Het gaat om de openheid, de kwetsbaarheid en de manier waarop mannelijkheid wordt bevraagd door stof en vorm. Daaronder liggen echter culturele lagen die geworteld zijn in geleefde ervaring en die langer nodig hebben om zich te ontvouwen. Hij overhaast dit proces niet.

“De kern blijft hetzelfde”, zegt hij. “Wat verandert, is de manier waarop we de deur naar deze wereld voor mensen openen.”

Als Lagos instinct is, is Londen structuur

In Londen beweegt Orange Culture zich directer door de modesystemen – showrooms, inkopers, pers, retailkalenders en de machinerie van zichtbaarheid. Het gaat minder om ontdekking en meer om navigatie.

“In Londen draait het om structuur”, zegt hij. “Er is een duidelijker kader voor hoe de dingen werken. Het gaat om het begrijpen van systemen en het inzien hoe relaties de groei beïnvloeden.”

Maar bouwen vanuit Lagos betekent werken zonder een volledige infrastructuur. Productie, logistiek, financiering, toegang – veel daarvan moet in realtime worden opgelost. Niets is gegarandeerd.

“Er is voortdurend weerstand”, zegt hij. “Maar er schuilt ook een kracht in de manier waarop mensen zich aanpassen en blijven bouwen, ondanks de beperkingen.”

Orange Culture beweegt zich vandaag de dag tussen ready-to-wear en op maat gemaakte stukken. Vaak worden de kledingstukken verfijnd met handwerk, kralenwerk en weeftechnieken. Niets voelt overhaast. Je voelt in elke fase de menselijke hand.

In de loop der tijd is Oke-Lawal zich bewuster geworden van wat er in het proces komt kijken.

“Ik heb geleerd nee te zeggen als de dingen niet kloppen, ook al zien ze er op het eerste gezicht goed uit”, zegt hij.

Ik ontmoette Adebayo voor het eerst tijdens de eerste gesprekken over een samenwerking. Later nodigde ik hem uit om te spreken op een panel tijdens de Frankfurt Fashion Week 2021, de virtuele editie georganiseerd door de Fashion Council Germany. Wat me bijbleef, was niet alleen wat hij zei, maar hoe hij spreekt: bedachtzaam, gegrond en altijd teruggrijpend op gevoel in plaats van op theorie.

Sindsdien is Orange Culture teruggekeerd naar Duitsland, meer specifiek naar de Berlin Fashion Week. Dit seizoen presenteert het merk zich voor de derde keer in de stad.

Berlijn biedt hem iets specifieks: geen perfectie, maar vrijheid

“Berlijn voelt als een stad die emotionele eerlijkheid toestaat”, zegt hij. “Er is minder druk om perfect te zijn. Het staat processen, experimenten en zelfs ongemak toe.”

Deze openheid weerspiegelt zijn eigen creatieve ritme. Ideeën ontstaan lang voordat ze kledingstukken worden – in herinneringen, gesprekken, verdriet, muziek of emoties die nog geen vorm hebben aangenomen. Hij blijft nauw betrokken van concept tot de uiteindelijke presentatie, om ervoor te zorgen dat de emotionele draad niet verloren gaat.

Naast de collecties is in stilte het ‘Orange Mentorship’ binnen het merk ontstaan. Het biedt jonge creatievelingen in Nigeria toegang tot studioprocessen, gesprekken en inzichten in hoe mode daadwerkelijk werkt, voorbij de esthetiek.

“Wat ik probeer over te brengen, is dat mode meer is dan alleen kleding”, zegt hij. “Ik stimuleer emotionele eerlijkheid, discipline, storytelling, samenwerking en duurzaam denken.”

En misschien is dat wat na een gesprek met hem het meest bijblijft. Niet alleen het werk zelf, maar de zorgvuldigheid die erachter schuilt.

Voorbij seizoenen en collecties is er een stiller streven.

“Ik streef er nog steeds naar om iets duurzaams en betekenisvols op te bouwen”, zegt hij. “Een ruimte creëren waar het merk volledig op zijn eigen voorwaarden kan bestaan, en tegelijkertijd deuren openen voor anderen die uit vergelijkbare omstandigheden komen.”