Modetrend winter 2026: korsetten en crinolines uit de achttiende eeuw keren terug
De herfst-winter 2026/2027-collecties, gepresenteerd tijdens de Paris Fashion Week in maart 2026, onthullen een gemeenschappelijke dynamiek: de heropleving van stijlelementen uit de achttiende eeuw. Deze zijn niet alleen een tijdloze stilistische referentie, maar ook een antwoord op de huidige uitdagingen in de high-end modesector.
Drie tentoonstellingen (Palais Galliera, Musée des Arts Décoratifs, Musée Cognac-Jay) en diverse ontwerpen voor herfst/winter 2026-2027 van de Paris Fashion Week in maart 2026 wijzen op de achttiende eeuw als strategische hefboom, naast een bron van stilistische inspiratie.
FashionUnited belicht deze nieuwe trend aan de hand van voorbeelden uit de luxesector (Dior, Louis Vuitton, Nina Ricci, Saint Laurent), van onafhankelijke merken (Cecilie Bahnsen, Stella McCartney, AlainPaul) en opkomende ontwerpers (Henri Maheu, r.le).
Palais Galliera: de achttiende eeuw of de utopie van de schijn
De tentoonstelling ‘La mode au XVIIIᵉ siècle. Un héritage fantasmé’ (tot 12 juli 2026) toont de mode van de achttiende eeuw. De expositie start met originele kledingstukken: door korsetten geaccentueerde tailles (een exemplaar, vermoedelijk van Marie-Antoinette, is te zien), hoogwaardige stoffen zoals kant, brokaat en jacquard, zijwaartse volumes door crinolines, en lichtroze tinten met bloemmotieven.
Daarna volgen de diverse interpretaties door modeontwerpers van de negentiende eeuw tot heden. Dit laat zien hoe de stijl in elke historische periode anders is ingevuld, als een soort verloren paradijs.
Heropleving van de achttiende eeuw: tussen onderscheid, imago en merkwaarde
Na diverse seizoenen van minimalisme en ‘quiet luxury’ lijken sommige merken kleding opnieuw in te zetten als middel voor sociale distinctie.
Als antwoord op de esthetische verzadiging van de markt hebben deze silhouetten een directe visuele impact. Ze dragen bij aan een beeldeconomie, waarin sociale media de vorming en vergankelijkheid van trends continu versnellen.
Het gebruik van complexe constructies is bovendien een herbevestiging van de waarde van vakmanschap, essentieel voor de luxe- en high-end sector.
Tot slot bemoeilijkt de complexiteit van de silhouetten mogelijk het kopiëren in een tijd van toenemende concurrentie.
De achttiende-eeuwse stijlelementen in de herfst-winter 2026/2027-collecties zijn dus geen letterlijke herhaling. Ze zijn een antwoord op de hedendaagse uitdagingen in de mode-industrie: onderscheid, begeerlijkheid, imago en positionering in een hoger segment. De historische verwijzingen bieden culturele legitimiteit en ondersteunen premiumstrategieën.
De interpretaties verschillen per modehuis. Sommige kiezen voor een spectaculaire benadering, andere voor een meer structurele of intieme. In plaats van een letterlijke terugkeer, bieden de collecties een herinterpretatie van deze stijlcodes.
Cecilie Bahnsen: een eigentijdse herinterpretatie van volumes
Voor haar herfst-winter 2026/2027-collectie creëert Cecilie Bahnsen een scherp contrast. Ze combineert een strak bovenlijf – gestructureerd met zichtbare veters en banden – met een rok die volume krijgt door lagen tule en organza. Dit zorgt voor zijwaartse expansie, vergelijkbaar met paniers en crinolines.
Bloemenkant, transparantie en opengewerkte randen versterken de verwijzing naar de achttiende eeuw. Tegelijkertijd vertalen combinaties met streetwear en technische elementen uit sportswear deze historische referenties naar een moderne garderobe.
Dior: luxe als instrument voor sociale representatie
Door de show te houden in de Jardin des Tuileries, een plek die historisch verbonden is met flaneren en sociale representatie, blaast Jonathan Anderson de erfenis van kleding als statussymbool nieuw leven in. Hierbij draait alles om zien en gezien worden.
Deze benadering vertaalt zich in gestructureerde silhouetten met smalle tailles en uitlopende schootjes. Jacquardstoffen met bloemmotieven, die doen denken aan interieurtextiel, versterken de verwijzing naar de decoratieve stijl van de zeventiende en achttiende eeuw.
Louis Vuitton: waar ambachtelijk erfgoed en technologie samenkomen
Nicolas Ghesquière plaatst de herfst-winter 2026/2027-collectie voor Louis Vuitton in een bredere context.
Met de term ‘nieuwe folklore’ onderzoekt hij hoe kleding, net als traditionele kostuums, collectieve verhalen en een gevoel van verbondenheid kan uitdragen. Deze benadering sluit aan bij de kledinggewoonten uit voorbije eeuwen, waarin kleding diende om sociale klassen te identificeren.
Hier versmelten technologie en vakmanschap tot een nieuw tijdperk van excellentie, een kernwaarde van de groep waartoe het huis behoort (LVMH).
Henri Maheu en Stella McCartney: van de Watteau-jurk tot de bevrijding van het vrouwelijke silhouet
Als nieuwkomer in de modewereld benadert Henri Maheu kleding als een opnieuw samengesteld archief, waarin gevonden en geherinterpreteerde stukken samenkomen.
Zijn vloeiende volumes doen door hun valling en bewegingsvrijheid denken aan de ‘robes à la française’ – in de negentiende eeuw Watteau-jurken genoemd naar de schilderijen van Watteau – met hun kenmerkende dubbele rij platte plooien op de rug.
Stella McCartney verwijst daarentegen niet direct naar de achttiende eeuw. Ze biedt haar eigen visie met een jurk met franjes die de heupen verbreedt door van het lichaam af te staan – vergelijkbaar met een panier – maar tegelijkertijd bewegingsvrijheid biedt, in tegenstelling tot de stijve constructies uit die tijd.
Bovendien verwijst ze met het gebruik van Chantilly-kant indirect naar de esthetisering van lingerie die in de achttiende eeuw opkwam.
r.le: de tijd van onschuld
Lingerie staat centraal in de collectie van r.le, een Chinees merk dat zijn debuut maakt op de Paris Fashion Week. De aanwezigheid van kamerjassen, korsetten, zichtbaar ondergoed, gerimpelde halslijnen, linten en soepele volumes vertaalt een historisch erfgoed naar een hedendaagse taal. Deze taal balanceert tussen onschuld, kinderlijke spelletjes (de collectie is geïnspireerd op de kindertijd) en identiteitsvorming.
De showlocatie, het voormalige appartement van Françoise Sagan, sluit perfect aan bij de droom van een achttiende eeuw vol lichtheid en nonchalance. Een tijdloze sfeer waarin Marie-Antoinette, een controversieel figuur tijdens haar leven, geleidelijk is uitgegroeid tot een blijvend stijlicoon, vooral op de Aziatische markten.
Nina Ricci: theatrale en memorabele silhouetten
Harris Reed voor Nina Ricci biedt wellicht de meest expliciete interpretatie van deze heropleving van achttiende-eeuwse stijlcodes.
In een markt verzadigd met minimalisme en ‘quiet luxury’ kiest de ontwerper voor een zichtbaar, bijna theatraal verhaal dat toch geworteld is in de realiteit.
Gestructureerde korsetten, zichtbare crinolines, jacquards met bloemen en zoete kleurenpaletten roepen de silhouetten van het hof van Marie-Antoinette op. Deze elementen worden gecombineerd met oversized truien, functionele laarzen en luipaardprints.
Een manier om de aandacht te trekken en tegelijkertijd te voldoen aan de vraag naar luxe die fantasie en functionaliteit combineert.
Opmerkelijk is dat Harris Reed zijn samenwerking met Nina Ricci heeft beëindigd om zich op zijn eigen merk te richten.
Saint Laurent: wanneer kant het lichaam kleedt
Anthony Vaccarello voor Saint Laurent laat zich niet inspireren door de achttiende eeuw. Toch doen sommige silhouetten, met name de zwarte kanten jurken met brede heupen, denken aan de zijwaartse volumes van paniers. Kant, vaak gezien als versiering, krijgt hier een technische behandeling.
AlainPaul, uitgenodigd om te putten uit de archieven van de achttiende eeuw
Tot slot is AlainPaul door het Musée des Arts Décoratifs (MAD) uitgenodigd voor een herinterpretatie van ‘Une journée au XVIIIᵉ siècle, chronique d’un hôtel particulier’. Dit is een immersieve tentoonstelling die een dag in een aristocratisch Parijs herenhuis rond 1780 reconstrueert (tot 5 juli 2026).
De herfst-winter 2026/2027-collectie van AlainPaul is gebaseerd op een studie van de achttiende-eeuwse kledingarchieven van het MAD. De achttiende-eeuwse paniers zijn hierdoor vertaald naar vloeiende jurken en rokken.
De decoratieve codes van de achttiende eeuw – linten, strikken, bloemmotieven en gobelinstoffen – zijn ook opnieuw geïnterpreteerd. Dit gebeurt via reliëfdruk en borduurwerk geïnspireerd op oude stoffen. De ‘corps à baleine’, de voorloper van het korset, is opnieuw uitgevonden in technisch breiwerk. Hierdoor blijft de structuur behouden, maar worden flexibiliteit en bewegingsvrijheid toegevoegd.
Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.
FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.