Mare di Moda 2026: tussen aanhoudende crisis en vertrouwen

Van een crisis is op het eerste gezicht weinig te merken tijdens vakbeurs Mare di Moda in Cannes. Voor het Palais des Festivals toont de kust zich van haar beste kant. Zelfs van de protesten tegen de stijgende kosten van levensonderhoud in Frankrijk en Italië zijn alleen de dichtgetimmerde etalages van luxewinkels aan de promenade nog zichtbaar. Op de beursvloer bespreken producenten daarentegen bijna verdubbelde garenprijzen, brandstofkosten met een stijging tot 30 procent ten opzichte van februari en terughoudende klanten. Toch is de stemming verrassend goed. De blik op de toekomst is optimistisch volgens de Italiaanse textielproducent Carvico, al gaat dat aan de Middellandse Zee natuurlijk makkelijk.

Van 27 tot en met 29 oktober keert de beurs voor stretchstoffen en -kleding voor de 24e keer terug naar de Côte d’Azur. Meer dan 100 Europese bedrijven tonen er hun collecties voor zomer 2028. De organisatie ziet stabiele cijfers ten opzichte van vorig jaar, waarbij goed geïnformeerde vakbezoekers gericht zoeken en een positieve, levendige sfeer. De stemming zit er goed in, maar de sfeer en de zee verbloemen de harde feiten niet. Gesprekken in de gangpaden en bij de stands klinken daardoor nuchterder. De oorlogen in Oekraïne, Palestina en Iran zorgen voor hogere kosten en onzekerheid in een branche die na de voorraadoverschotten uit de pandemiejaren toch al voorzichtig inkoopt.

Instabiliteit in plaats van een losse crisis: waarom iedereen afwacht

Eerst de logistiek, daarna voorraadoverschotten en grondstofprijzen: elk jaar heeft zijn eigen thema in Cannes. In 2026 valt één woord bijzonder vaak: instabiliteit. “Politieke instabiliteit is de grootste vijand van onze branche”, zegt Claudio Taiana, voorzitter van Mare di Moda. Onduidelijkheid over de toekomst zorgt voor uitstel van investeringen en een afwachtende houding, omdat elke dag slechter lijkt dan de vorige. In de mode betekent ‘later’ meestal: volgend seizoen. Dat resulteert in een seizoen zonder omzet, afgezien van last-minute bestellingen. Bij de huidige selectie van stoffen voor zomer 2028 kost afwachten daardoor al snel een heel jaar.

Officieel klinkt de conclusie van de organisatie positiever. Na een fase van geopolitieke stagnatie verwacht de voorzitter dit jaar een versnelling. De cijfers wijzen op een terugkeer naar planning en structuur. Dit blijkt uit weloverwogen beslissingen, een kritische blik op de collecties en een positieve sfeer. Dit komt overeen met het beeld van de exposanten: er zijn weer bestellingen, maar met beleid.

De onzekerheid bereikt ook de consument. De voorzitter acht de directe schade van de oorlog in Iran voor de textielindustrie beperkt, maar de impact op het dagelijks leven geeft de doorslag. Mensen sparen vanwege een onzekere toekomst, wat zowel textiel als boodschappen en horeca raakt. Bij Carvico en Jersey Lomellina, al ruim zestig jaar Europees marktleider in gebreide stoffen en medeorganisator van de jubileumshow voor de bikini, ziet regiomanager Giorgio Cavallini hetzelfde patroon. De stijging van de olieprijs is reëel, met brandstofprijzen die tot 30 procent hoger liggen dan in februari. Het algemene sentiment weegt echter zwaarder dan de prijzen.

Vooral jongeren ervaren dit niet als het juiste moment voor aankopen of feesten. Cavallini verwijst naar de recente protesten tegen hogere kosten voor levensonderhoud en brandstof in onder meer Italië en Frankrijk. In het weekend van zeventien en achttien oktober leidt dit in Frankrijk, Italië en België tot rellen en plunderingen. Dit gevoel heeft volgens de regiomanager meer invloed op de verkoop dan de oorlog zelf.

Voor de badmode versterken twee factoren deze terughoudendheid. De eerste factor is de herinnering aan de pandemiejaren. De jaren 2021 en 2022 vormen voor velen topjaren, maar blijken volgens Cavallini tegelijkertijd een zeepbel. In 2023 volgt de rekening voor de overvolle magazijnen met garens bij Carvico en stoffen en eindproducten bij de klanten. In de sportkleding duurt de afbouw van deze voorraden bijna 3 jaar. Nu vreest iedereen voor te grote of verkeerde inkoop. Klanten zoeken daarom wel vernieuwing, maar vermijden risico's. Er is vooral vraag naar klassieke stoffen met meer textuur. Ondanks een start met ambitieuze doelen voor grote ordervolumes, zorgt de wereldsituatie opnieuw voor voorzichtigheid bij de klant.

De tweede factor is de korte verkoopperiode. Sportkleding verkoopt bijna het hele jaar door, terwijl het badmodeseizoen slechts twee maanden duurt. De verkoop vindt plaats in mei en juni bij zonnig, maar niet te warm weer, omdat consumenten anders direct naar het strand gaan in plaats van naar de winkel. Bij een koele voorzomer valt dit verkoopmoment weg. Een eventuele vraaguitval blijft onzeker. Volgens Taiana staat de badmode er na een goede zomer beter voor dan de rest van de textielbranche, mede door de korte verkoopperiode. Een andere theorie stelt dat bezuinigingen de badmode juist helpen: wie in het dagelijks leven bespaart, geeft op vakantie meer uit, vergelijkbaar met een drankje in het weekend na een zuinige week. De voorzitter plaatst hier zelf een kanttekening bij: één uitbundige avond weegt niet op tegen zeven of dertig dagen sparen.

Kosten en concurrentie: wie draagt de lasten?

Aan de kostenkant raken de crises de producenten direct. Het Britse duo Maxxam Textiles en ApparelTasker, producent van duurzame kleding en stofontwikkelaar bekend van een crinklestof uit de jaren tachtig, meldt bijna verdubbelde garenprijzen en steeds duurdere kleurstoffen. Daar komen specifieke Britse regels bij: kleurstoffen doorlopen de Britse REACH-procedure en vereisen enorme minimale afnamehoeveelheden. Omdat slechts twee ververijen beschikbaar zijn met inmiddels verdubbelde prijzen, is de speelruimte klein, aldus Maxxam-oprichtster en textielontwerpster Rosemary Moore.

Over de verdeling van deze lasten is ze pragmatisch. Een volledige doorberekening aan de klant zorgt voor een te grote prijssprong en ontevreden consumenten. Het bedrijf neemt daarom een deel van de kostenstijging voor eigen rekening en verhoogt tegelijkertijd de lonen. Een gezonde bedrijfsstructuur maakt het opvangen van deze kosten makkelijker.

Marco Taiana, algemeen directeur van de gelijknamige weverij uit de regio Como sinds 1933 en specialist in superstretchweefsels, wijst op het lage stofverbruik per badmode-item. Het materiaal vormt daardoor een klein deel van de productiekosten, waardoor premiumproducten minder lijden dan goedkope artikelen. Sofiletta, een familiebedrijf dat in 1911 werd opgericht en vijf fabrieken heeft, spreidt het risico: sport en mode inclusief badmode vormen circa 40 procent van de omzet, beschermende kleding voor brandweer, leger en politie ongeveer de helft en technisch textiel de rest. Juist deze veelzijdigheid vangt klappen in een zwakkere markt op.

De concurrentie beperkt eveneens het doorberekenen van kosten. Voor de komende maanden maakt Sofiletta zich weinig zorgen dankzij vaste klanten uit het luxesegment, maar de blik op de komende vijf jaar is anders. Terwijl de Verenigde Staten hun markt beschermen, richten Aziatische aanbieders zich op Europa door het gebrek aan Europese marktbescherming. Op deze beurs staan nog eerlijke concurrenten, maar grotere beurzen tonen steeds meer Aziatische aanbieders met onhaalbaar lage prijzen. De combinatie van dumpingsprijzen en eigen kostenstijgingen is ‘echt zwaar’. Een Chinese concurrent noemt kleine volumes bovendien oninteressant, terwijl dit voor Europese bedrijven goede orders zijn. Dat kleine Europese premiummerken toch in Azië produceren, noemt een woordvoerder van het bedrijf ‘volslagen krankzinnig’. Deze ontwikkeling bedreigt op termijn het voortbestaan van de Europese textielindustrie.

Ook Cavallini ziet het einde naderen voor leveringen aan het discountsegment door de onnavolgbare prijzen van Aziatische aanbieders. Van Europese leveranciers verwachten klanten de hoogste duurzaamheidsnormen en veilige, milieuvriendelijke productie, maar het liefst tegen Aziatische prijzen. Grote retailers eisen bewijs van het ontbreken van slavernij en kinderarbeid, terwijl slavernij en kinderarbeid in Italië door vakbonden en controles ‘geen schijn van kans’ krijgen. Bij Carvico en Jersey Lomellina vraagt men zich af of leveranciers in andere wereldregio's dezelfde bewijs moeten leveren, of dat inkopers voor de juiste prijs een oogje dichtknijpen.

Europa als productielocatie: dichtbij en transparant, maar niet goedkoper

Verstoringen in de toeleveringsketen wekken vaak de verwachting van een groeiende Europese productie. Op meerdere stands blijkt deze gedachte aan te slaan. Het verticaal geïntegreerde Sofiletta ziet een toenemende vraag naar korte ketens en persoonlijke fabrieksbezoeken, “en in dat geval haal ik de klant binnen”. De garens komen bijna volledig uit Europa, het polyester uit Spanje en alleen het elastaan uit Azië. Bij Taiana blijven de meeste leveringen binnen Europa, van Portugal tot Polen, en gaan ze zelden naar Azië. Cavallini noemt een klant die naast gerecyclede stoffen nu ook kiest voor lokale productie op enkele kilometers afstand: de korte keten als eigen duurzaamheidsstrategie.

Het Britse duo beschrijft de toenemende onzekerheid van Aziatische routes: sommige garens uit China komen inmiddels per trein, wat sneller is dan per schip. Europa biedt daarentegen transparantie en controle via makkelijke fabrieksbezoeken, in tegenstelling tot onhaalbare tweewekelijkse reizen naar China. Ondanks zichtbare ‘scheuren in het systeem’ is de omslag er ‘nog niet helemaal’, mede door hebzucht vanwege de lagere marges in Europa dan in Azië.

Twee factoren houden een ware orderexplosie nog tegen. De eerste factor is de prijs: nabijheid en transparantie kosten geld, maar klanten verwachten vaak alsnog Aziatische prijzen. De tweede factor is de beschikbare capaciteit.

De voorzitter ziet in de huidige situatie wel een stimulans voor investeringen, maar de eerdere schade aan de Europese productie bemoeilijkt de opbouw van een nieuwe groep producenten. Ook nabijgelegen alternatieven kennen grenzen: de regiomanager van Carvico ziet Turkije als een potentieel uitstekende partner met kennis, capaciteit en de bereidheid om samen te werken, maar het land verkeert in een moeilijke positie en verliest concurrentiekracht door productiekosten op bijna Italiaans niveau.

Europa als reisbestemming: is Cannes veilig genoeg?

Als productieregio heeft Europa sterke argumenten, maar als reisbestemming kampt het met imagoproblemen. Een anekdote van de beursvoorzitter toont de diepte van deze onzekerheid. Dit jaar reikt de beurs de Excellence Awards uit aan twee winnaars: een Italiaan en een Amerikaan. De Amerikaan komt niet opdagen, ondanks een vergoeding voor reis en verblijf van de organisatie. Hij mijdt het risico, omdat Europa en met name Frankrijk van een afstand als te gevaarlijk worden beschouwd. “Van een afstand vormt men een totaalbeeld en zegt: te gevaarlijk voor mij”, aldus de voorzitter. In deze perceptie staat Frankrijk op één, gevolgd door Italië vooral de regio rond Milaan. De voorzitter wijt dit aan slecht politiek beleid, waardoor mensen vrezen voor hun toekomst, stad en gezin. Ter plaatse oogt de situatie rustiger: behalve de dichtgetimmerde etalages van luxewinkels is er in Cannes niets te merken van de recente protesten.

De gevolgen zijn zichtbaar in de gangpaden. De beurs heeft een sterk Europees karakter met weinig bezoekers van buiten het continent. Carvico en Jersey Lomellina tellen bezoekers uit Nederland, Denemarken, Groot-Brittannië, Duitsland en Frankrijk. Bij Taiana komen de meeste klanten uit Frankrijk, Italië, Turkije, Griekenland, Spanje en Portugal, aangevuld met enkele bezoekers uit de Verenigde Staten. Taiana wijst op de hoge kosten en moeite voor bedrijven om personeel naar een beurs te sturen. De organisatie begint nu een gerichte campagne om buitenlandse bezoekers aan te trekken.

De markt in de Verenigde Staten blijft voor Europese producenten tweeslachtig. Sofiletta groeit daar al twee jaar met goede resultaten, ondanks moeilijkere omstandigheden. De oost- en westkust vormen compleet verschillende markten. De oostkust blijft zoeken naar functionaliteit en technische stoffen, precies de specialiteit van Europese leveranciers, waarbij leveringsbetrouwbaarheid een groot voordeel biedt. De belangstelling voor Europa als handelspartner staat in schril contrast met de twijfels over Europa als reisbestemming; een tegenstelling die de campagne van de organisatie moet oplossen.

Vooruitblik SS28: meer functionaliteit, weinig risico

Wanneer klanten risico's mijden maar wel koopprikkels zoeken, moeten stoffen meer bieden dan voorheen. Dit uit zich in drie richtingen. Sofiletta kiest voor veelzijdigheid. Klanten zoeken steeds vaker stoffen die geschikt zijn voor zwemmen, sporten én een feestje, een trend die overigens sterker zichtbaar is in de sportsector dan op deze beurs. Er is ook vraag naar biobased materialen, mede door sterke promotie van leveranciers, maar een echte trend is dit nog niet. Bij Carvico staat sneldrogend vermogen centraal, vooral bij rijk versierde items die zwaar worden in het water. Zelfs bezoekers van de poolbar willen direct na het zwemmen droog zijn. Taiana zet in op structuur met driedimensionale effecten zoals seersucker door een mix van materialen en weefstructuren, aangevuld met kleurrijke strepen en ton-sur-tonjacquards. Sommige van deze stoffen lenen zich uitstekend voor bijzondere bikini's, maar het productieproces is veeleisend.

De beurs kent in ieder geval een drukbezochte start. Taiana spreekt van veel klanten van bekende merken en vaste afspraken. Bij Carvico vinden de meeste gesprekken plaats met bestaande klanten; het werven van nieuwe klanten op zo'n beurs blijft lastig, mede door het al zeer sterke netwerk van het bedrijf. Of dit daadwerkelijk leidt tot orders, blijkt net als voorgaande jaren pas in de komende maanden.

De beursvoorzitter trekt tot slot een historische parallel. De doorbraak van de bikini vindt vijftien jaar na de oorlog plaats, op het moment dat de maatschappij zich een nieuw model en een mentaliteitsverandering veroorlooft. De voorzitter hoopt op een herhaling, al moet daarvoor eerst ‘iets in de Verenigde Staten worden opgelost’. Wanneer uit de huidige schaarste weer iets nieuws ontstaat, wordt niet in Cannes beslist, maar in mei en juni bij de aanschaf van een nieuw badpak door de consument.

FashionUnited is uitgenodigd voor een bezoek aan Mare di Moda in Cannes.