Thuiswedstrijd voor Jonathan Anderson: wat de Dior-show in Dublin onthult over zijn visie

Jonathan Anderson komt thuis – en hij neemt Dior met zich mee.

Vorige week maakte de Noord-Ierse modeontwerper op het sociale netwerk Instagram bekend dat hij zijn Herfst 2027-collectie voor het Franse modehuis in Dublin zal presenteren. Hij postte een schets van een klavertjevier met een lieveheersbeestje om aan te kondigen dat zijn volgende collectie – na een tussenstop in Los Angeles voor de Cruise 2027-show – wordt getoond in de historische zalen van Trinity College Dublin.

Anderson zelf zei dat hij ‘zo enthousiast en zo trots’ is om zijn collectie te onthullen tegen de achtergrond van de oudste universiteit van Ierland. De show vindt plaats in de Old Library, een achttiende-eeuws gebouw en culturele instelling die enkele van 's werelds meest waardevolle manuscripten herbergt. De connectie tussen het Groene Eiland en een literair erfgoed is niet alleen nauw verbonden met Anderson zelf, maar ook met Dior.

Terug naar het begin

Een van de meest voor de hand liggende connecties is door Anderson zelf al gelegd. Op de uitnodigingen voor de show gebruikte hij een citaat van de in Dublin geboren hoofdredactrice van de Amerikaanse Harper's Bazaar, Carmel Snow. Zij was degene die na de debuutcollectie van Christian Dior in februari 1947 de term ‘New Look’ bedacht. Haar beroemde woorden “Het is een ware revolutie, beste Christian. Uw kleding heeft een compleet nieuwe look” sieren nu de aankondiging. Dit is misschien een hint dat Anderson de silhouet die hij sinds zijn aantreden heeft omarmd verder wil ontwikkelen. Of dat hij zijn eigen ‘New Look’ wil creëren op de plek waar hij zelf zijn eerste stappen in de mode zette.

Het citaat van Carmel Snow is echter niet de enige link die deze show met Andersons beginjaren verbindt. Lang voor Dior, en zelfs voor Loewe, had de ontwerper zijn eerste baan in de mode-industrie bij Brown Thomas. Dit warenhuis in Dublin ligt op slechts enkele minuten lopen van de poorten van Trinity College. Een detail dat van deze thuiskomst meer een cirkel maakt die rond is dan een simpele terugkeer. Anderson heeft er nooit een geheim van gemaakt dat Noord-Ierland zijn identiteit als ontwerper heeft gevormd. In oktober 2025 zei hij tegen BBC Radio 4: “Ik zou niet zijn waar ik nu ben zonder Noord-Ierland”. Hij beschreef het grijze, regenachtige landschap van zijn jeugd als de reden waarom kleur, patronen en mode hem zo aantrokken.

Zijn thuisland is voor hem meer dan alleen een herinnering. De Ierse acteur Jamie Dornan is sinds het aantreden van Anderson een vaste Dior-ambassadeur en een vertrouwd gezicht op de eerste rij. Vaak zit hij naast zijn landgenoot Daryl McCormack, show na show in Parijs. Misschien is dit Andersons eigen, stille manier om ervoor te zorgen dat Ierland nooit ver weg is, waar ter wereld hij ook is. De Herfst 2027-show in Trinity College is dus niet zozeer Anderson die Dior naar een nieuwe plek brengt. Het is eerder Dior dat eindelijk aansluiting vindt bij een land dat de ontwerper nooit echt heeft verlaten.

Wat we kunnen verwachten

Anderson kiest zelden een locatie zonder deze een rol te laten spelen. Het is te verwachten dat het klavertjevier en het lieveheersbeestje uit zijn aankondiging meer zijn dan alleen een mooie versiering op de uitnodiging. Beide symbolen zijn al verschenen op Lady Dior-tassen. Het zijn precies het soort folkloristische motieven die Anderson al meer dan een decennium van kitsch naar kunst verheft.

Vakmanschap zelf zal echter de ruggengraat van de collectie vormen. Anderson heeft zichzelf herhaaldelijk een aanhanger van de Arts and Crafts-beweging genoemd en vertelde over een grootvader die textiel met de hand bedrukte. Voor hem is vakmanschap dan ook minder een sentimentele kanttekening en meer de kern van zijn werkwijze. Het is hetzelfde instinct dat hij bij Loewe heeft geïnstitutionaliseerd met de Craft Prize. Het zou niet verrassend zijn om dit terug te zien in de vorm van borduurwerk, weeftechnieken of textielprocessen die verwijzen naar Iers linnen, kant of tweed, opgeschaald naar couture-niveau.

De literaire ondertoon zal zich waarschijnlijk ook voortzetten, en dat gaat verder dan alleen de keuze van de locatie. Literatuur is misschien wel de echte rode draad, een die Anderson al sinds zijn allereerste seizoen bij het modehuis stilletjes opbouwt. Zijn debuutcollectie voor Dior kwam met een eigen leeslijst, geborduurd op een reeks Book Totes: Stokers Dracula, Joyces Ulysses, Capotes In Cold Blood, en een reeks Franse klassiekers zoals Baudelaire, Laclos, Flaubert en Sagan.

Twee namen van die oorspronkelijke lijst lijken, gezien de locatiekeuze, bijzonder betekenisvol. Stoker en Joyce zijn de twee Ierse vermeldingen te midden van al het Franse literaire erfgoed. Anderson heeft al eerder gesproken over hoe goed Ieren zijn in het vertellen van verhalen. Hij is er trots op dat zo'n klein land zoveel grote schrijvers heeft voortgebracht. De Old Library van Trinity College, de thuisbasis van het Book of Kells en ongeveer 200.000 van de oudste boeken van de universiteit, lijkt daarom minder een willekeurige, adembenemende locatie. Het is eerder de fysieke manifestatie van een leeslijst die de ontwerper al meer dan een jaar in Dior verweeft.

Wat er op 4 december ook door de Old Library zal lopen, de keuze van de locatie is misschien al een statement op zich. Anderson heeft het grootste deel van twee decennia besteed aan het meenemen van vakmanschap, literatuur en een zekere Ierse flair, waar hij ook ging. Tot nu toe mocht hij deze elementen echter nooit mee naar huis nemen. Dior krijgt op zijn beurt iets wat het al bijna tachtig jaar niet meer heeft gehad: een ontwerper die letterlijk terugkeert naar het begin van zijn eigen verhaal, in een bibliotheek die eeuwen vóór het Franse modehuis en zijn ‘New Look’ werd gebouwd.

Het is verleidelijk om het hele concept als een weloverwogen stuk symboliek te zien, en Anderson heeft de aankondiging zeker zo opgebouwd dat deze interpretatie wordt aangemoedigd. Maar als je dat allemaal weghaalt, blijft er een ontwerper over die Ierland altijd als een bron heeft behandeld, niet slechts als een thema. Hij krijgt nu eindelijk de kans om niet alleen mode de wereld in te brengen, maar om de mode, en de wereld, naar huis te halen.