Tess van Zalinge stelt haar archief open voor nieuwe generatie
bezig met laden...
Tess van Zalinge vierde haar tienjarig jubileum tijdens Amsterdam Fashion Week door haar archief open te stellen voor drie jonge creative directors: Evy Cornelie, Dirkje Lemmink en Simone van Ommen. Zij kregen de kans om tien jaar werk opnieuw te interpreteren. FashionUnited was erbij tijdens de show en sprak het drietal na afloop.
"Na tien jaar van het bouwen van de grondstof van dit huis, denk ik dat een van de meest spannende dingen is om even te laten gaan", vertelde Van Zalinge bij de opening van de show. De Archive Show richtte zich niet alleen op het verleden, maar ook op wat er gebeurt als een ontwerper haar werk tijdelijk overdraagt aan een nieuwe generatie.
Hoe de show eruitzag
"Tien jaar geleden was het alleen ik. En vandaag is het een wij", vertelde Van Zalinge tijdens de show. De show week af van de bekende witte lijnen uit Van Zalinges eerdere werk. Amsterdam Fashion Week omschreef het resultaat als een punkachtige doorontwikkeling van haar universum: de drie creatief directeuren stelden tien jaar couture opnieuw samen. Ze haalden bestaande stukken uit elkaar en voegden ze op nieuwe manieren samen: een roze corset met scrunchy-detail uit de Klavertje Drie-collectie verlaagden ze bijvoorbeeld naar de heupen en gebruikten ze om de armen tegen het lichaam te binden, met daarachter een sluier met handgenaaide bloemetjes.
De creative directors deden de casting zelf, met veel modellen uit hun eigen netwerk. Keune verzorgde het haar en hield dat bewust ongepolijst. Een voice-over van Vivienne Westwood sloot de show af, passend bij het thema van vernieuwing en herinterpretatie. De ene look stampte op zware boots door de ruimte, de volgende zweefde juist voorbij op platte balletschoenen, het spanningsveld tussen beheersing en expressie stond centraal.
Cornelie, Lemmink en Van Ommen zijn na afloop overspoeld met positieve reacties, vertellen ze in een videocall op 3 september. "Daar zijn we volgens mij alle drie wel heel erg blij mee", vertelt Lemmink."Het is leuk om te zien dat niet alleen de nieuwe generatie ons werk waardeert, maar ook de mensen die al langer in de branche werken."
Zo zag de samenwerking eruit
Cornelie, Lemmink en van Ommen kregen naar eigen zeggen "volledige creatieve vrijheid" om het werk door hun eigen ogen te bekijken. Het resultaat bestaat uit drie perspectieven op één archief en vormt volgens Van Zalinge een gesprek tussen verleden, heden en toekomst.
Hun verschillende stijlen zorgden soms voor uitdagingen: Cornelie werkt meer experimenteel, Lemmink vanuit een rauwe uitgesproken esthetiek met silhouetten en Van Ommen vanuit een meer sportieve en urban invalshoek.
Naast het samenstellen van de looks namen ze ook de rest van het creatieve concept voor hun rekening, waaronder casting, muziek, haar en make-up, de aankleding van de locatie. Van Zalinges eigen rol verschoof die avond van ontwerper naar begeleider: "Vandaag zijn mijn team en ik er om te helpen, om hun visie te volgen en om samen alles te maken wat zij voor ogen hadden."
Zo kwam de samenwerking tot stand
Van Zalinge benaderde de drie creatief directeuren enkele maanden geleden apart van elkaar. Ze kenden Van Zalinge al, maar elkaar nog niet. Voor Evy Cornelie was de uitnodiging meteen raak: "Ik zei ook gelijk tegen Tess: dit wil ik echt al heel lang een keer doen", aldus Cornelie. Tegelijk drong het besef door hoe groot de kans was. "Het is een beetje een once in a lifetime moment. Want wie gaat je ooit deze kans geven? Al helemaal als je zo jong bent als wij."
De voorbereidingen namen zo'n twee maanden in beslag. Na een eerste kennismaking bekeken de drie creatief directeuren het digitale archief van Van Zalinge. Ze selecteerden gezamenlijk items en werkten samen aan elke outfit, in plaats van individuele looks te maken. Van Zalinge bemoeide zich inhoudelijk niet met de collectie, maar haar team bleef betrokken bij de uitvoering. Het aankleden van de modellen vergde veel werk door de losse onderdelen en accessoires.
Dat resulteerde in een nieuwe omgang met het archief: de creatief directeuren droegen jurken anders en gaven tops een andere functie, waardoor veel stukken een andere interpretatie kregen dan in de oorspronkelijke collecties. Ze kozen er daarbij bewust voor om niet te leunen op eerdere shows van Van Zalinge, maar het archief op hun eigen manier te benaderen en nieuwe mogelijkheden te onderzoeken.
Ook de locatie, muziek en sieraden kozen de creatief directeuren zelf: een textielfabriek vol stellages en textiel, een speciaal gecomponeerd stuk van producer Styn, en accessoires van het Nederlandse label Wee Archives, dat oude kettingen en onderdelen hergebruikt.