Loewe in Parijs: van de terugkeer van de das tot de nieuwe ‘Pasito’-tas

Madrid – Als een van de belangrijkste evenementen op de kalender van de afgelopen Paris Fashion Week, opende het Spaanse huis Loewe de vijfde dag van de officiële shows. Dit gebeurde op vrijdag 2 oktober. Het historische Spaanse merk, onderdeel van het Franse LVMH-concern, presenteerde zijn nieuwe collectie voor het Lente/Zomer 2027-seizoen. Het voorstel is gebaseerd op functionaliteit en de codes van het Amerikaanse minimalisme, met invloeden uit de Spaanse barok en de kernwaarden van het huis.

Deze presentatie past binnen de nieuwe creatieve koers van het merk, dat de laatste fase ingaat van de viering van zijn 180-jarig bestaan. Dit is de derde collectie die het huis op de catwalk presenteert sinds de aanstelling van de Amerikanen Jack McCollough en Lazaro Hernandez als nieuwe creatief directeuren van Loewe in maart 2025. Het ontwerpersduo, oprichters van het New Yorkse merk Proenza Schouler, debuteerde precies een jaar geleden tijdens de Parijs Fashion Week van september-oktober 2025. Met een damescollectie voor Lente/Zomer 2026 zetten zij subtiel de eerste stappen naar de bouw van ‘hun nieuwe Loewe’. Deze nieuwe realiteit voor het historische Spaanse huis komt sindsdien tot uiting in de beeldtaal van hun campagnes en de keuze van nieuwe ambassadeurs. Ook in de tweede catwalkcollectie voor het Herfst/Winter 2026/2027-seizoen, met kleding voor zowel dames als heren, gepresenteerd tijdens de vorige Parijs Fashion Week, is dit zichtbaar.

Om de herdefiniëring van de codes en de beeldtaal van Loewe te benadrukken, presenteerde het Spaanse huis eind augustus de campagnebeelden van zijn collecties voor het Herfst/Winter 2026/2027-seizoen. Deze beelden dienden als opmaat voor de recente presentatie in Parijs. Het betreft de nieuwste collectie van McCollough en Hernandez voor Loewe: de derde prêt-à-porter voor dames en de tweede voor heren, voor het komende Lente/Zomer 2027-seizoen. Deze collectie markeert definitief de nieuwe creatieve realiteit van het Spaanse huis. Het tijdperk van Jonathan Anderson is voorbij. Zijn verwijzingen naar de Arts and Crafts-beweging en zijn voorliefde voor de herinterpretatie van ambacht vanuit een negentiende-eeuws perspectief zijn verleden tijd. McCollough en Hernandez presenteren daarentegen openlijk een nieuw Loewe. Dit nieuwe Loewe spreekt de taal van het utilitair minimalisme dat kenmerkend is voor de Amerikaanse mode. Er zijn verwijzingen naar sporten als basketbal, parachutespringen en skiën, en naar après-ski. Ook de minimalistische en verfijnde esthetiek van het New York uit de jaren tachtig en negentig, gepropageerd door Calvin Klein, is zichtbaar. En natuurlijk invloeden uit de wereld van de Ivy League en de onmiskenbare ‘preppy’-stijl. Deze invloeden worden op scherp gezet en ondermijnd door het Spaanse erfgoed en de eigen ambachtelijke traditie van het huis als uitgangspunt te nemen. Het resultaat is een dialoog tussen schijnbaar tegengestelde codes, onder de creatieve leiding van McCollough en Hernandez.

“Het is een gesprek tussen de oude en de nieuwe wereld”, zo vatten de creatieve directeuren de collectie samen. Hierin “ontmoeten modernistische kleurvlakken Spaanse barokgebaren” en “de kust van New England” het “zonovergoten Andalusië”. Deze referenties verwijzen naar “het comfort en de vanzelfsprekendheid van het Amerikaanse pragmatisme”, in dialoog met “verwijzingen naar het drama, het ritueel en de geschiedenis van Spanje”. Het resultaat van deze oefening is “een stijlvoorstel”. Een voorstel waarvoor “we vertrekken vanuit de visie, het vakmanschap” van het huis en zijn Spaanse wortels. Van daaruit creëren we stukken waaraan “we realisme en persoonlijkheid toevoegen”, vanuit het Amerikaanse utilitaire minimalisme. Het resultaat is een reeks stukken en ontwerpen met een duidelijke “nabijheid tot het leven en tot onze eigen gevoeligheid, zelfs tot onze autobiografie”, benadrukt het ontwerpersduo.

Een collectie om te dragen, te gebruiken en te beleven

De collectie werd gepresenteerd op vrijdag 2 september in het Château de Vincennes. Het meest opvallende en noemenswaardige is de dualiteit. Achter de schijnbare minimalistische eenvoud van de patronen, de simpele kleurenpaletten, de krachtige volumes en de koele vormen, schuilt een diepere laag. De kledingstukken zijn vervaardigd met complexe en nauwgezette ambachtelijke technieken. De patronen en details zijn zorgvuldig bestudeerd. De kledingstukken vertellen een verhaal over ervaringen en gevoelens. McCollough en Hernandez verdiepen dit emotionele en sensuele aspect in hun tweede Lente/Zomer-collectie voor Loewe. Ze maken daarbij gebruik van het natuurlijke kader dat een Lente/Zomer-seizoen biedt. Ook de intieme band die de twee creatievelingen met New England hebben, speelt een rol. Deze regio is de bron van het Amerikaanse pragmatisme dat de collectie doordrenkt en een centrale plaats inneemt in hun biografieën en creatieve werelden.

Dit spel van tegenstellingen – eenvoud en complexiteit, minimalisme en barok, utilitarisme en esthetiek, kortom, de nieuwe en de oude wereld – kenmerkt deze collectie. Het lijkt de sleutelfactor te worden die de periode van McCollough en Hernandez bij Loewe zal definiëren. Beginnend met het kleurenpalet, presenteert de collectie een scala aan tinten. Dit varieert van wit en zwart tot verouderde bruin-, groen-, rood- en geeltinten. Felle accenten in neongroen, turquoise of Klein-blauw zorgen voor contrast. Het is een zorgvuldig bestudeerd en afgemeten kleurenpalet. Er zijn duidelijke verwijzingen naar de sportwereld van skiën, sneeuw- en watersporten, maar ook naar de schilderijen en de artistieke wereld van de Spaanse barok. Deze referenties worden naar de realiteit van het seizoen vertaald, met kleurnuances die ‘verbrand’ lijken door de lente- en zomerzon. Dit gebaar is meer dan alleen stilistisch. Het geeft het beeld terug van mode die wordt gebruikt, die praktisch is en die kan inspelen op de behoeften van het moderne leven. Kortom, mode die erom vraagt geleefd te worden, niet opgeborgen of uitgesteld. Dit is een belangrijke boodschap, zeker niet vrijblijvend in een tijd waarin de luxe-industrie kampt met dalende verkoopcijfers en onder vuur ligt vanwege een vermeende kloof met haar publiek.

Deze intenties, al zichtbaar in het kleurenpalet, komen ook terug in de patronen en silhouetten. De collectie omvat gebreide stukken met de snit van een neopreen wetsuit, en rokken en jurken met barokke inspiratie. Deze zijn echter geknoopt met elastische koorden, wat de referenties ondermijnt en de kledingstukken dichter bij de wereld van het parachutespringen brengt. Andere sleutelstukken in de collectie zijn polo's met ‘vervormde’ kragen, alsof ze haastig zijn aangetrokken. Lingeriejurken zijn gemodelleerd naar het archetype van een basketbalshirt. Trenchcoats en jurken hebben kragen met een iriserende afwerking, die doen denken aan skibrillen. Anoraks van zijde zijn bedoeld om direct op de huid te dragen. Gedurfde ‘cut-out’ jurken met bloemenprints kronkelen als de doeken van een schilder. Deze reeks sleutelstukken wordt aangevuld met enkele bijzonder prominente items. Denk aan broeken met hoge taille, geïnspireerd op sportoveralls, en korte A-lijn jurken van nappaleer. Er zijn jacks en trenchcoats met een overhemd-inspiratie, maar dan gemaakt van leer. Doorschijnende jurken met een handdoekeffect, gemaakt van glaskralen, vallen op. Ook semi-open leren rokken, geïnspireerd op het eerste mode-item van Loewe – een goudkleurig suède jasje uit 1960 – maken deel uit van de collectie.

Naast deze uitzonderlijke stukken en ontwerpen is de accessoirecollectie bijzonder onthullend. Deze collectie getuigt van de nieuwe creatieve fase waarin Loewe zich bevindt onder leiding van McCollough en Hernandez. Uit deze collectie springen enkele stukken in het oog. Er is een nieuwe versie van de Puzzle-tas, de ‘Puzzle Charm’, die horizontaler en lichter is en zowel over de schouder als in de hand gedragen kan worden. De Flamenco-tas krijgt ook een nieuwe versie. De kenmerkende knopen en plooien maken plaats voor een nieuwe ‘shopper’-tas met een klep en een enkel handvat. Dit silhouet doet denken aan de nieuwe Amazona 180 en, door de metalen details, aan de Rodeo van Balenciaga en de tassen van Bottega Veneta. Tot slot is er de nieuwe ‘Pasito’-tas, waarbij een klassieke doosvormige structuur is omhuld door een soepele hoes van zacht nappaleer. Eveneens cruciaal, en in dit geval zelfs bijzonder exemplarisch, is de nieuwe collectie dassen die als onderdeel van deze collectie is gepresenteerd. Deze ontwerpen komen rechtstreeks uit de archieven van Loewe. Ze zijn gemaakt van zijde en hebben motieven geïnspireerd op de Spaanse schilderkunst. Hiermee herintroduceert het huis een productcategorie die onder de creatieve leiding van Jonathan Anderson was stopgezet, in zijn streven om de codes en esthetiek van het Spaanse huis te herdefiniëren en te vernieuwen.

Echter, als onderdeel van dit nieuwe hoofdstuk onder McCollough en Hernandez, “wordt de geschiedenis met lichtheid en natuurlijkheid benaderd”, aldus Loewe. Deze woorden zijn zowel van toepassing op de verwijzingen naar de Spaanse barok en het Amerikaanse modernisme waarin deze collectie geworteld is, als op de eigen geschiedenis van het modehuis. Een geschiedenis die hoe dan ook verder vorm krijgt met dit nieuwste voorstel, opgebouwd uit “lagen die vervolgens worden verwijderd om uiteindelijk de persoon eronder te onthullen”. “Het lichamelijke en fysieke komen tot uiting in kledingstukken die gevormd worden door de persoon die ze draagt, leeft en ademt”, wat “uiteindelijk”, zo voegt Loewe toe, leidt tot “een garderobe die verankerd is in de persoonlijke geschiedenis” van de drager.