Fashion Week SS27: Een kort moment van houvast
Bij sommige merken keert de rust terug. Nieuwe creatief directeuren hebben hun plek gevonden bij de modehuizen en hun visie wordt steeds helderder. Na seizoenen vol debuten, herstarts en voorzichtige eerste ontwerpen geven de lente/zomer 2027-shows, van New York en Londen tot Milaan en Parijs, de branche eindelijk weer ademruimte. Zekerheid bestaat niet in de mode, en garantie al helemaal niet. Toch vindt de mode dit seizoen voor even haar houvast, samen met een nieuwe visie.
Nieuwe interpretatie van erfgoed
De omgang met het erfgoed van de modehuizen toont deze verandering het duidelijkst. In plaats van het archief rigoureus af te breken of simpelweg te kopiëren, kiezen ontwerpers nu voor een meer ontspannen, gerichte bewerking. Bij het Franse luxehuis Dior verzacht creatief directeur Jonathan Anderson de strenge codes van het label met ruches, plisséjacquards en zachte silhouetten. Tegelijkertijd zet Sarah Burton, die twee decennia ervaring heeft als creatief directeur bij Alexander McQueen, bij Givenchy in op franjes en het samenspel van strakke en vloeiende lijnen.
Het Florentijnse modelabel Gucci levert een ander indrukwekkend voorbeeld. Na twee seizoenen waarin hij de flexibele merkcodes verkende, stopt creatief directeur Demna Gvasalia in zijn derde seizoen met zoeken en spreekt hij de taal van Gucci.
Voor SS27 combineert de ontwerper burgerlijke elegantie met provocatie, in de geest van het Tom Ford-tijdperk. Tot nu toe is dit zijn meest veelbelovende formule voor het modehuis. Zijn voorganger Alessandro Michele toont zijn collectie voor het luxemodehuis Valentino in de leeszaal van een Parijse bibliotheek, vol met zijn onmiskenbare maximalisme. Ondanks de grote verschillen tussen de ontwerpers en hun modehuizen overheerst overal de indruk van ontwerpers met een duidelijke boodschap.
Celine levert hiervan het sterkste bewijs, met voor velen de meest overtuigende show van het seizoen. Creatief directeur Michael Rider presenteert zijn collectie onder een rieten dak bij de Parijse Archives Nationales.
De show opent met een eenvoudige zwarte jurk, praktische hakken en een nonchalante laktas, waarna de collectie steeds levendiger wordt. De shownotities wijzen op een lossere aanpak. Dat lukt Rider, die zijn heren- en damescollecties sowieso ziet als stukjes van dezelfde puzzel. De kracht ligt in een zeldzame en moeilijk bereikbare balans. Net als Matthieu Blazy, creatief directeur van het Parijse modehuis Chanel, creëert Rider een collectie waarin de toekomstige klant ruimte krijgt voor een eigen styling. De collectie nodigt uit om je voor te stellen hoe de kledingstukken in je eigen garderobe passen, in plaats van ze uitsluitend als onderdeel van het merk te zien.
De prijs van duidelijkheid
Natuurlijk ontstaat dit alles niet in een vacuüm en is de mode zelden zo onbezorgd als haar franjes doen vermoeden. Het handelsbeleid en een terughoudende consument bepalen nog steeds de stemming in de branche. In het jaarlijkse State of Fashion-rapport van adviesbureau McKinsey staan importheffingen bovenaan de zorgenlijst van topbestuurders. Ongeveer drie op de vier verwachten dat handelskwesties in 2026 een doorslaggevende rol spelen. Ook omschrijven zij de situatie steeds vaker als uitdagend in plaats van alleen onzeker. Het rapport rekent op een lage enkelcijferige groei, mede dankzij de vraag van prijsbewuste consumenten in het middensegment. Voor de luxesector voorziet het een golf van creatieve vernieuwing.
Trendbureau Peclers Paris omschrijft het seizoen in zijn trendboek voor damesmode voor lente/zomer 2027 als een vreugdevolle, bevrijdende ruimte voor zelfexpressie in een wereld vol ecologische, economische en geopolitieke onzekerheden. Zo bezien zijn de uitbundigheid op de catwalk en de zorgen buiten de showtent twee helften van hetzelfde verhaal.
Daarmee is creatief leiderschap zowel een financieel instrument als een artistieke taak. Het luxeconcern Kering heeft dit jaar ongeveer 31 procent aan beurswaarde verloren. Algemeen directeur Luca de Meo staat daardoor onder druk. Het concern heeft de creatief directeuren van Gucci, Balenciaga en Bottega Veneta al vervangen. Duidelijkheid op de catwalk betekent daarom ook duidelijkheid voor aandeelhouders, want een direct herkenbare merkcollectie verkoopt. Een duidelijke, menselijke visie is vandaag de dag wellicht het meest waardevolle aanbod van een modehuis.
Modehuizen die hun houvast hebben gevonden, staan nu voor de taak om dat te behouden en een sterk eerste of tweede seizoen te vertalen naar een identiteit die ook een zwak kwartaal kan overleven. Modehuizen die nog zoeken, hebben de omgekeerde opdracht: zij hebben een voldoende markante stem nodig om het risico te rechtvaardigen. Voor iedereen geldt bovendien dat een herkenbare look ook moet aanslaan bij een consument die elke euro twee keer omdraait.
Wat als een eigen signatuur niet volstaat?
Des te verrassender is het afscheid bij Saint Laurent, ondanks eerdere geruchten. Anthony Vaccarello beëindigt op 29 september, na een decennium aan het roer, zijn ambtstermijn met gouden jurken, gouden trenchcoats en gouden stiletto's onder enorme kroonluchters. Klassiekers van het modehuis, zoals safari-jassen en wikkelrokken, krijgen een nieuwe interpretatie in goudlamé en bladgoudlatex. Het is het duidelijkste statement van het seizoen over het belang van een eigen signatuur, maar uiteindelijk blijkt die niet voldoende om de ontwerper aan het modehuis te binden. Op 9 oktober bevestigt Kering zijn vertrek.
Onder Vaccarello heeft het modehuis zijn blik verbreed tot buiten de mode, met de oprichting van een eigen filmproductiebedrijf in 2023 en steun voor de in Cannes bekroonde film ‘Emilia Pérez’. Toch daalde de omzet in 2024 en 2025, waarna deze zich dit jaar grotendeels stabiliseert. Binnen een concern dat onder druk staat om te groeien, volstaat zelfs een decennium aan culturele aantrekkingskracht niet om een langer verblijf te garanderen. De speculaties over zijn opvolger zijn al begonnen. De naam die het vaakst wordt genoemd, is die van Chemena Kamali, creatief directeur bij Chloé en eerder werkzaam bij Saint Laurent. Een bevestiging ontbreekt nog. Juist omdat Vaccarello vertrekt met zo'n uitgesproken eigen signatuur, is vooral het tijdstip verrassend.
Saint Laurent is echter slechts het eerste teken van een omslaande stemming. Binnen een week volgt het nieuws over het vertrek van creatief directeur Seán McGirr bij het Britse modehuis McQueen, na drie jaar en enkele weken na de terugkeer op de Londense showkalender die hij mogelijk maakte. Ook de Italiaanse ontwerpster Veronica Leoni vertrekt bij Calvin Klein Collection, nu haar contract afloopt. Dat gebeurt na vier collecties en de terugkeer van de Amerikaanse luxelijn van het merk op de catwalk, na een pauze van zeven jaar.
Verschillende modehuizen, verschillende vormen van druk, maar boven alle drie hangt dezelfde vraag: hoeveel tijd krijgt een visie om zich te bewijzen? Duidelijkheid is blijkbaar net zo kwetsbaar als welkom. En volgens het geruchtencircuit staat de mode een nieuwe, ingrijpende omwenteling te wachten.