Knappe kostuums en kritische blikken: negen modefilms en -documentaires die verschenen in 2022
bezig met laden...
Cultuur
Ook in 2022 maakte mode meermaals haar opwachting op het witte doek: in de vorm van knappe kostuums, meeslepende verhalen of kritische blikken op de industrie. FashionUnited maakte een lijst met negen modefilms en -documentaires van het afgelopen jaar om de feestdagen mee door te brengen.
Film: Mrs. Harris goes to Paris
Toch wel de ultieme modefilm van dit jaar: Mrs. Harris Goes to Paris. Als de Britse weduwe en schoonmaker Mrs. Harris onverwachts een grote smak geld ontvangt, wil ze maar één ding: een Dior-jurk kopen in Parijs. Dus reist ze van Londen naar de Franse hoofdstad om er eentje aan te schaffen, maar dat gaat niet bepaald vanzelf.
De film werd gebaseerd op de gelijknamige roman van Paul Gallico uit 1958. Om de verleidingen van de modewereld waarover Gallico schrijft over te brengen op het witte doek, trokken kostuumontwerper Jenny Beavan en de productie- en setontwerpers alles uit de kast. Hoogtepunt is een Dior-modeshow met historische jurken die Beavan realiseerde in samenwerking met het Dior-archief in Parijs.
Documentaire: Fashion Reimagined
De Britse modeontwerper Amy Powney is het vervuilende modesysteem zat, en besluit een volledig duurzame modecollectie te ontwikkelen voor haar label Mother of Pearl. Met een geldbedrag dat ze overhoudt aan het winnen van de Vogue-prijs voor ‘Best Young Designer of the Year’ bezoekt ze onder meer schapenboerderijen, textielbeurzen en een wolweverij. Onderweg leert ze veel over wat dat eigenlijk betekent, duurzaamheid - en wat het vergt.
Film: Triangle of Sadness
Ruben Östlunds ‘Triangle of Sadness’ gaat oppervlakkig gezien niet over mode, los van de eerste paar scènes. Die scènes alleen al zijn zo scherpzinnig dat de film hier een vermelding verdient. Aan het begin van de film wordt het stel Carl en Yaya geïntroduceerd, beiden model en influencer. Dat gebeurt met beelden van een casting en een catwalkshow waarin de mode-industrie stevig op de hak wordt genomen. Later in de film belanden Carl en Yaya met een groep superrijken eerst op een luxecruise, en daarna op een onbewoond eiland waar de sociale rangorde compleet overhoop komt te liggen. Want wat geldt in deze erbarmelijke omstandigheden eigenlijk als rijkdom? Geld? Eten? En schoonheid dan?
Documentaire: White Hot, The Rise & Fall of Abercrombie & Fitch
In de jaren negentig veroverde kledingmerk Abercrombie & Fitch de Amerikaanse winkelstraten onder CEO Mike Jeffries. Het merk wilde zich richten op hippe jonge mensen, en deed dat voornamelijk door winkels in te richten als clubs en modellen in te huren als winkelpersoneel. In de realiteit kwamen daar ook racisme en uitsluiting bij kijken, praktijken waarvoor Jeffries meermaals naar de rechtszaal moest komen. ‘White Hot’ documenteert de roerige periode bij Abercrombie & Fitch tussen 1992 en 2014, het jaar dat Jeffries uit het bedrijf werd gezet.
Film: Corsage
In de categorie kostuumfilms verscheen dit jaar ‘Corsage’, een film over keizerin Elizabeth van Oostenrijk, ook bekend als Sissi. De film speelt zich af in 1877, het jaar dat Sissi haar veertigste verjaardag viert. Ze is beroemd, niet in het minst om haar uiterlijk en stijl, maar haar invloed wordt steeds minder groot en ze moet haar imago hoog zien te houden. Regisseur Kreutzer en Buttinger kozen voor relatief ingetogen kostuums om te kunnen focussen op vorm. “Dan kun je het karakter beter zien,” zei Buttinger daarover tegen WWD. Een belangrijke rol in de film is weggelegd voor korsetten als instrument om de menselijke vorm te kunnen manipuleren.
Documentaire: The Beauty of Blackness
Aan het begin van de jaren zeventig was het voor zwarte vrouwen in de Verenigde Staten vrijwel onmogelijk om make-up te vinden die paste bij hun huidskleur. Daar kwam in 1973 verandering in met de oprichting van het cosmeticamerk Fashion Fair. Het bedrijf was een geesteskind van de Amerikaanse zakenvrouw Eunice Johnson, die in de jaren daarvoor ook al baanbrekend werk had verricht met het promoten van zwarte modellen en het mede lanceren van de tijdschriften Ebony en Jet, gericht op een Afrikaans-Amerikaans publiek.
De documentaire ‘The Beauty of Blackness’ vertelt de geschiedenis van Fashion Fair en volgt de huidige CEO Desiree Rogers en president Cheryl Mayberry McKissack in de aanloop naar de herlancering van het merk. Waar lopen zij vandaag de dag tegenaan?
Film: Elvis
Elvis Presley was van zichzelf al een mode-icoon, met zijn glitterende podiumpakken, kauwgomroze jasjes en dubbele denim-looks. De biopic over Presley die in juni uitkwam doet daar in elk geval eer aan. De film werd geregisseerd door Baz Luhrmann, ook bekend van de filmadaptatie van The Great Gatsby uit 2013. Voor beide films werd kostuumontwerper Catherine Martin gevraagd, en voor beide films werkte Martin samen met Miu Miu en Prada. De kostuums in ‘Elvis’ zorgden er mede voor dat Miu Miu in tegen de zomer drie plekken omhoog schoof in de Lyst Index, een ranglijst van de meest populaire merken die elk kwartaal wordt gepubliceerd.
Film: Everything Everywhere All at Once
Over Elvis-pakken gesproken: in ‘Everything Everywhere All at Once’ draagt slechterik Jobu Tupaki er eentje. Een adaptatie, weliswaar, gecombineerd met roze haar en glittermake-up. Tupaki neemt het in de film op tegen hoofdrolspeler Evelyn Wang en haar familie, die door verschillende universa reizen om Tupaki te verslaan en hun familiebedrijf te redden. Wangs outfits veranderen met elk universum, maar vooral Tupaki’s kostuums zijn elke keer opnieuw een verrassing: van wilde kleurencollages en teddybeermouwen tot parels en molenstreenkragen.
Documentaire: Fashion Babylon
Fashion Babylon volgt drie extravagante modefiguren tijdens de modeweken in Parijs en Milaan. Muzikant en artiest Casey Spooner, ontwerper en mode-icoon Michelle Elie, RuPaul’s Drag Race-winnaar Violet Chachki - alle drie vertolken ze spectaculaire rollen in het complexe samenspel dat het modesysteem heet. Dat betekent echter niet altijd rozengeur en maneschijn: een dag vooraan de catwalks van grote modemerken kan zomaar eindigen in een piepkleine, eenzame hotelkamer.