Documentaire: 50 jaar Adolfo Domínguez

Deze week is in Madrid de film “El eco de otras voces” officieel in première gegaan. De titel van de documentairefilm verwijst naar de onvermoeibare Spaanse couturier Adolfo Domínguez. Het gelijknamige modehuis, dat hij in 1976 oprichtte, viert middels de film zijn vijftigjarig bestaan.

De film is intiem van opzet en uitvoering. Het meest opvallende is dat, hoewel couturier Adolfo Domínguez (Pobra de Trives, 1950) de hoofdrolspeler voor de camera is, achter de lens niemand minder dan Adriana Domínguez zelf staat. Zij leidt vandaag de dag het modehuis dat haar vader vijf decennia geleden oprichtte. Deze familieband tussen vader en dochter geeft de film een bijzonder persoonlijke lading. Het geeft de kijker het gevoel echt een kijkje te krijgen in de meest persoonlijke en intieme wereld van de geniale ontwerper. Hij is een van de sleutelfiguren die heeft bijgedragen aan de zichtbaarheid en internationale groei van de Spaanse mode-industrie. Zijn creaties bereikten delen van de wereld waar Spaanse mode nog nooit eerder was geweest. Bovendien verhief hij mode tot een statussymbool met spraakmakende acties, zoals het leveren van de officiële kleding voor de populaire serie “Miami Vice” uit de late jaren tachtig, met Don Johnson en Philip Michael Thomas in de hoofdrollen.

Naast deze bekende anekdote, die onlosmakelijk verbonden is met het grote succes van het merk Adolfo Domínguez vanaf de beginjaren tot nu, heeft het huis een rijke geschiedenis om trots op te zijn. Een van de mijlpalen is dat het als eerste Spaanse modebedrijf naar de beurs ging. Deze stap zette het bedrijf in 1997, gesteund door de unieke benadering van de Galicische ontwerper van het kleermakersvak. Het doel was het versnellen van een internationaliseringsproces dat al eind jaren tachtig en begin jaren negentig was begonnen met de opening van de eerste winkels in Japan en Mexico. Deze twee markten nemen vandaag de dag nog steeds een belangrijke positie in binnen de internationale markten waar Adolfo Domínguez actief is, met momenteel 372 verkooppunten verspreid over 53 landen.

Ondanks het succes erkent het Spaanse bedrijf via de film dat de grote financiële crisis van 2008 een beslissende klap was voor hun toenmalige strategische expansieplan. De crisis werd veroorzaakt door de subprime-hypotheekcrisis in de Verenigde Staten, die leidde tot het faillissement van Lehman Brothers. Deze tegenslag zorgde ervoor dat het bedrijf verlieslatend werd. Vanaf dat moment probeerde het verschillende maatregelen en herstructureringen door te voeren om de levensvatbaarheid van het project van Adolfo Domínguez te garanderen. Het bedrijf begon aan een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis met de komst van Adriana Domínguez als nieuwe algemeen directeur in 2017. Vanuit deze positie promoveerde ze tot CEO en nam ze uiteindelijk het uitvoerend voorzitterschap van het bedrijf over in mei 2020, na het terugtreden van de ontwerper.

Deze stap terug binnen het bedrijf betekende echter geenszins een onderwaardering of verwaarlozing van de filosofie en de codes die hij sinds de oprichting in het project van Adolfo Domínguez had verankerd. Integendeel, Adriana Domínguez lijkt zich juist te hebben ingezet voor het behoud en de modernisering van het volledige levenswerk van haar vader. Een voorbeeld hiervan is de lancering van de campagne “Sé más viejo” (2018). Hiermee vernieuwde het bedrijf de iconische slogan “la arruga es bella” (de kreukel is mooi), die de couturier in 1982 populair maakte. Tot op de dag van vandaag getuigt dit van de sterke band die het huis Adolfo Domínguez door de decennia heen heeft opgebouwd met zijn publiek.

Op deze heruitvinding en modernisering van de boodschap ter verdediging van authenticiteit volgden andere, even stimulerende campagnes zoals “Piensa. Luego Compra” (Denk na. Koop dan) en “Ropa Vieja” (Oude Kleren). Met deze boodschappen keerde het merk terug naar zijn puurste essentie. Tegelijkertijd begon een nieuwe fase van creatieve ontwikkeling met de implementatie van de zogenaamde “Ágora-methode” in 2019. Deze methode bevordert de samenwerking tussen de leden van het ontwerpteam, die vanuit een gezamenlijk concept werken. Deze verandering vormde de basis voor een terugkeer naar het presenteren van catwalkcollecties. Dit was een stap in de richting van een verhoging van het aanbod, die begon met eigen presentaties op unieke locaties die pasten bij de esthetiek en waarden van het merk. Van daaruit richtte het zich op de belangrijkste Spaanse catwalks. Concreet keerden de creaties van Adolfo Domínguez terug op de catwalk van de Mercedes-Benz Fashion Week Madrid tijdens de 82e editie van MBFW Madrid in september 2025. Tijdens dit evenement werd het veertigjarig jubileum van de catwalk gevierd, waar het merk sinds september 2009, tijdens de eveneens gedenkwaardige vijftigste editie, niet meer had deelgenomen. Deze jubilea, net als 2026 waarin Adolfo Domínguez het vijftigjarig jubileum van zijn oprichting viert, worden gemarkeerd door enerzijds voor het eerst te showen op de catwalk van de komende editie van de 080 Barcelona Fashion, en anderzijds met de publicatie van deze documentaire over de oprichter, die deze week in Madrid is gepresenteerd.

Een film over Adolfo Domínguez, geregisseerd door Adriana Domínguez

Met een duur van ongeveer zeventig minuten, en met een script en regie van Adriana Domínguez, werd de documentaire “El eco de otras voces” voor het eerst en exclusief vertoond tijdens het Filmfestival van Ourense (Ourense Film Festival) in oktober 2024. Deze eerste, intieme vertoning was niet alleen bedoeld om de eerste kritieken te ontvangen, maar ook om de hechte band van de couturier met het festival te vieren. Hij opende het festival zelf in 1996 als coproducent van de film “Los Moños” (1996) van regisseuse Mireia Ros.

Na die eerste vertoning, en anderhalf jaar na de eerste projectie, is de film deze week officieel in Madrid in première gegaan. De vertoning was eveneens voor een selecte groep genodigden en vrienden van het huis en vond afgelopen dinsdag 7 april plaats in de “Cine Sabatini” van het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. De presentatie werd gehost door Adolfo Domínguez zelf, de hoofdpersoon van de film, en Adriana Domínguez, de regisseuse. De locatie heeft ook een persoonlijke en intieme band met de bekende couturier, zoals bleek uit de tentoonstelling “Tras el espejo: moda española” die het Reina Sofía in 2023 organiseerde en waar creaties van de couturier zelf te zien waren.

Wat betreft de structuur van de film, waar de laatste hand aan wordt gelegd zodat deze voor het grote publiek beschikbaar komt, vertelt de film volgens het modehuis het persoonlijke en professionele traject van Adolfo Domínguez. Dit wordt zowel door hemzelf als door een groep van verschillende stemmen uit zijn naaste omgeving verteld. Al deze profielen nemen deel aan dit audiovisuele project, dat dieper ingaat op het leven van de ontwerper. Het begint bij zijn jeugd in het Ourense-dorp Trives, waar Adolfo Domínguez zijn eerste stappen in de modewereld zette, geïnspireerd door het erfgoed van een klein familie-kleermakersatelier. Vervolgens worden hoofdstukken uit zijn biografie belicht, zoals zijn gevangenschap tijdens het Franco-regime en zijn studiejaren in Parijs. Een heel leven, vastgelegd in deze documentaire, geproduceerd door de Fundación Adolfo Domínguez in samenwerking met de provincie Ourense. De film heeft vader en dochter samengebracht rond hun gedeelde passie voor cinema. Een discipline die, voordat ze de uitdaging aanging om deze film te regisseren, ook voor Adriana Domínguez niet onbekend was. Ze is afgestudeerd aan het prestigieuze The Strasberg Theatre Institute in New York, levenslang lid van het eveneens gerenommeerde The Actors Studio in New York, en heeft volgens de Fundación Adolfo Domínguez deelgenomen aan maar liefst vijf Amerikaanse filmproducties.

De film richt zich op het leven en werk van Adolfo Domínguez, die “een icoon van de mode is, maar ook een enigma”. De film belicht enkele van de meest opmerkelijke momenten uit zijn carrière, met speciale aandacht voor hoe hij “aan het begin van de Spaanse democratie het linnen uit zijn jeugd herontdekte”. Dit materiaal “was verdwenen omdat het kreukte”, maar hij maakte het zich eigen en gebruikte het als zijn handelsmerk met de slogan “la arruga es bella” (de kreukel is mooi), waarmee hij “een nieuwe generatie veroverde en kleedde die anders wilde zijn”. Met zijn gedurfde creatieve visie, zo meldt de Fundación Adolfo Domínguez, “was hij de architect van een nieuwe esthetiek, voor een land met een nieuwe ethiek” dat zich openstelde voor de vrijheden van de democratie na het einde van het Franco-regime. Dit biografische verhaal wordt verteld in deze “intieme” film, waarin vader en dochter samenkomen rond hun gedeelde passie “voor cinema”. Deze passie “heeft hen ertoe aangezet om licht en schaduw te ontdekken” in de carrière van de couturier, in een film die “geen ontworpen film is”, zo benadrukken ze, maar “een gevonden film”.

“Ter ere van het vijftigjarig bestaan van het bedrijf wilden we de schatkist van ons erfgoed openen”, aldus Adriana Domínguez in een verklaring van de Fundación Adolfo Domínguez. “Bedrijven beginnen met een visie, met de droom van één persoon”, en “deze film is een manier om in het hoofd van Adolfo te kruipen, hem te begrijpen en van hem te leren”. “Deze film is een ode aan zijn moed”, aan “de schoonheid van zijn blik” en “aan de dromen van een man die ze durfde waar te maken”. Aan een figuur die “zeer oogverblindend” is, maar tegelijkertijd vol “schaduwen”, en over wie “ik het altijd jammer heb gevonden dat slechts weinigen hem echt kennen”. “Mijn missie als regisseuse” van de film “was om naar hem te kijken”, maar “niet van onder naar boven alsof hij op een voetstuk staat”, noch “van boven naar beneden als iemand die de rekening wil vereffenen”, “maar recht vooruit; van persoon tot persoon”. Om dit te doen “vroeg ik hem of ik onbeperkt mocht filmen en kijken, en in ruil daarvoor gaf ik hem de schaar om te knippen wat te opdringerig was. Hij heeft die niet gebruikt”, vertelt de uitvoerend voorzitter van Adolfo Domínguez. “Soms is inspiratie naar de toekomst kijken, maar het is ook naar je erfgoed kijken”, en met die gedachte “wilde ik naar het hart van Adolfo Domínguez gaan”; naar “mijn vader”.

Trailer van “El eco de otras voces”, een film over Adolfo Domínguez, door Adriana Domínguez