Wat belemmert de opschaling van innovatie in de mode-industrie?

De mode-industrie ervaart momenteel een hausse aan innovaties. Deze richten zich op de grootste problemen zoals textielafval, de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en schadelijke kleurstoffen. Toch blijft het tempo van de opschaling achter. In een rapport identificeert de Transformers Foundation, een platform en denktank voor de denim-toeleveringsketen, drie belangrijke belemmeringen en drie kansen.

Het uitgebreide rapport ‘Unlocking Equity in Innovation: Balancing the Scales in Supply Chain Partnerships’ behandelt de dringende noodzaak om duurzame oplossingen op te schalen. Denk hierbij aan next-gen materialen en biogebaseerde kleurstoffen om de milieu-impact van de mode-industrie te verminderen. Ondanks een start-up boom belemmeren systemische obstakels de vooruitgang. Hiertoe behoren kennishiaten, uiteenlopende verwachtingen en een ongelijke risicoverdeling.

Snelle herdefiniëring van de innovatiepijplijn is noodzakelijk

Het rapport is gebaseerd op interviews met 32 wereldwijde stakeholders uit de gehele mode-toeleveringsketen. Onder de respondenten bevinden zich vertegenwoordigers van productie- en vezelbedrijven, merken en retailers, multi-stakeholder initiatieven en non-profitorganisaties, evenals innovators, technologieleveranciers, investeerders en adviseurs.

De mode-industrie staat onder aanzienlijke klimaatdruk, want de textielverwerking veroorzaakt 55 procent van de totale uitstoot. Huidige prognoses wijzen erop dat de belangrijkste productieregio's tegen 2030 een gecombineerd verlies van 65 miljard Amerikaanse dollar (ongeveer 59,8 miljard euro) aan exportinkomsten zullen lijden als er geen klimaatadaptieve maatregelen worden genomen. Hoewel veel merken gedurfde ESG-verplichtingen zijn aangegaan, constateert het rapport een zorgwekkende trend: bedrijven stellen hun deadlines uit vanwege geopolitieke en economische instabiliteit.

Belemmering nummer één: Uiteenlopende verwachtingen, kennishiaten en financiële moeilijkheden

Een fundamentele belemmering is de discrepantie tussen het ‘snelle’ tempo van de mode en de ‘langzame’ realiteit van innovatie. Innovators komen vaak uit academische of wetenschappelijke kringen en zijn dikwijls buitenstaanders die de nodige connecties met de toeleveringsketen of het technische inzicht in de productierealiteit missen. Merken hebben op hun beurt hun technische productietaken vaak uitbesteed. Hierdoor ontbreekt het hen aan interne expertise om complexe onderzoeks- en ontwikkelingscycli te beheren.

Innovators worden geconfronteerd met een aanzienlijk financieringstekort tussen de pilotfase en de commerciële opschaling. Dit wordt vaak de ‘Death Valley Curve’ genoemd. Hoewel startkapitaal relatief overvloedig is, is kapitaal voor installaties op industriële schaal schaars. Start-ups raken vaak zonder geld, net wanneer hun technologie marktrijp is. Wat de zaak verergert, is dat merken een onmiddellijke ‘kostenneutrale’ overstap naar nieuwe materialen verwachten. Daarbij negeren ze de initiële investeringen die nodig zijn om schaalvoordelen te behalen.

Belemmering nummer twee: Leveranciers als ondergewaardeerde waardecreëerders

Leveranciers zijn de spil van innovatie. Zij leveren ‘sweat equity’ – tijd, menselijk kapitaal en technische netwerken – die nodig is voor het testen en valideren van nieuwe concepten. Echter, voor dit onderzoeks- en ontwikkelingswerk worden ze zelden beloond en vaak buitengesloten van strategische beslissingen, aldus het rapport. Veel grote verticale spinnerijen herinvesteren jaarlijks twee tot zes miljoen Amerikaanse dollar (ongeveer 1,84 tot 5,52 miljoen euro) in hun eigen interne R&D-afdelingen. Toch dragen zij vaak een onevenredig deel van het risico wanneer externe pilotprojecten mislukken.

“Veel [fabrikanten] lopen vijf jaar voor op merken wat betreft duurzaamheid. Maar het probleem dat we vandaag hebben, is het gebrek aan verbinding. Merken hebben een cultuur, een denkwijze en de overtuiging behouden dat dit deel van de wereld onderontwikkeld is, wat volkomen onjuist is. Wat de leveranciers in dit deel van de wereld hebben kunnen transformeren, aanpassen en vernieuwen, is absoluut verbluffend”, verklaarde een expert.

Belemmering nummer drie: Onvoldoende betrokkenheid van merken

Het rapport noemt ‘innovatietoerisme’ als een belangrijke belemmering. Hierbij engageren merken zich in kleine pilotprojecten of capsulecollecties voor marketingdoeleinden, zonder langetermijnverplichtingen aan te gaan. Zonder volume-toezeggingen van merken aarzelen leveranciers en investeerders echter om de beslissende stap te zetten. Merken spreiden hun risico vaak te breed door meerdere oplossingen te testen, in plaats van zich strategisch op een paar te concentreren om hen te helpen opschalen.

Het rapport wil geenszins met de vinger wijzen naar merken of retailers, of leveranciers als slachtoffers afschilderen. Het probeert veeleer de complexe en vaak tegenstrijdige prioriteiten te analyseren en te identificeren. De drie belemmeringen bieden ook kansen, die hieronder worden besproken.

Kans nummer één: Kennishiaten dichten

Om de industrie op één lijn te krijgen, stelt het rapport voor om topbeslissers, inclusief de C-suite en familie-eigenaren, te betrekken bij innovatiemandaten. Dit moet de stabiliteit waarborgen, onafhankelijk van personeelswisselingen. Persoonlijke uitwisseling is ook cruciaal. Innovators moeten fabrieken bezoeken om de praktische gevolgen van hun ontwerpen te begrijpen, en merken zouden deze verbindingen moeten bevorderen. Daarnaast zou de democratisering van impactdata en open-source beoordelingskaders alle betrokkenen kunnen helpen de haalbaarheid van partnerschappen te beoordelen.

“Als je de zes grootste merkeigenaren en de zes grootste leveranciers ter wereld aan tafel brengt en ze als gelijkwaardige groep een gesprek beginnen, [zou je] het eens kunnen worden over wat je wilt doen. Je zou kunnen bespreken hoe je de business gezonder en voor iedereen duurzamer kunt maken en hoe we risico's en verantwoordelijkheden in deze toeleveringsketens delen”, zei een onderzoeksadviseur over de directe weg op eigenaarsniveau.

Kans nummer twee: Opschaling veiligstellen door afnameovereenkomsten

Het rapport benadrukt afnameovereenkomsten als een cruciaal instrument om projectfinanciering te ontsluiten. Dit zijn juridisch bindende verplichtingen om bepaalde productievolumes over een vastgestelde periode te kopen. Toonaangevende voorbeelden zijn het tienjarige contract van het Canadese bedrijf Lululemon met het Australische bedrijf Samsara Eco en de overeenkomst van het Zweedse modeconcern H&M met het Zweedse bedrijf Syre ter waarde van 600 miljoen Amerikaanse dollar (ongeveer 552 miljoen euro).

Andere voorbeelden zijn overeenkomsten tussen het Amerikaanse bedrijf Ambercycle en Zara-moeder Inditex, Ambercycle en het Deense merk Ganni, het Finse Infinited Fiber Company met het Amerikaanse bedrijf Patagonia, en tussen het Finse bedrijf Spinnova en sportartikelenfabrikant Puma. Deze overeenkomsten signaleren de marktvraag en bieden de financiële zekerheid die innovators nodig hebben voor de bouw van installaties op commerciële schaal.

“Als wij de enigen zijn die in hen investeren, dan hebben [we] voorrangsclausules, vertrouwelijkheid en exclusiviteit. Zo hebben we wat tijd om van de innovatie te profiteren voordat deze voor alle anderen commercieel beschikbaar is. Want het is een sector met zeer lage marges, en we zijn geen filantropische organisatie”, verklaarde een vertegenwoordiger van een verticale denimfabrikant over de prikkels voor leveranciers om met start-ups samen te werken.

Kans nummer drie: Pre-competitieve samenwerking benutten

Het rapport pleit voor ‘Fiber Clubs’ en het bundelen van de vraag als mechanismen voor pre-competitieve samenwerking tussen merken en leveranciers. Door de vraag van meerdere merken te bundelen, kunnen innovators minimum bestelhoeveelheden (MOQ's) overwinnen en de initiële stukskosten verlagen. Deze collectieve aanpak spreidt het risico en helpt om hele productcategorieën sneller naar nieuwe standaarden om te schakelen dan individuele inspanningen van merken zouden kunnen.

“Als je in staat bent om kleinere hoeveelheden te bundelen en de drempels van minimum bestelhoeveelheden [MOQ's] weg te nemen, kunnen we genoeg volume samenbrengen. Dan kan een innovatief bedrijf dezelfde prijzen aanbieden als bij grotere hoeveelheden. Dat betekent dat alle merken en retailers met lagere opslagen toegang krijgen tot deze materialen en ze sneller in hun toeleveringsketen kunnen integreren”, aldus een vertegenwoordiger van een innovatieplatform.

Conclusie: Een blauwdruk voor systemische rechtvaardigheid

Het rapport concludeert dat de mode-industrie haar traditionele, transactionele top-down dynamiek moet overstijgen om innovatie als klimaatoplossing te laten slagen. Ze moet zich bovendien ontwikkelen tot een nieuw economisch model dat gebaseerd is op vertrouwen en collectieve risicodeling. Daarnaast moet de sector erkennen dat een transformatie van deze omvang tijd, investeringen en een eerlijke confrontatie met historische machtsonevenwichtigheden vereist. Alleen door rechtvaardige partnerschappen, die de expertise van leveranciers en langetermijnveerkracht waarderen, kan de sector zijn doelen voor 2030 bereiken.

Om spelers in de industrie te helpen actie te ondernemen, eindigt het rapport met drie ‘checklists voor innovatiebereidheid’. Er is er een voor leveranciers, een voor merken en retailers, en een voor innovatieve start-ups. Een woordenlijst biedt een nuttig overzicht van sleutelbegrippen, terwijl casestudy's en citaten nieuwe impulsen geven.

Het volledige rapport is beschikbaar op de website van de Transformers Foundation.

Dit artikel is in het Nederlands vertaald met behulp van een AI-tool.

FashionUnited gebruikt AI taaltools om het vertalen van (nieuws)artikelen te versnellen en de vertalingen te proeflezen om het eindresultaat te verbeteren. Dit bespaart onze menselijke journalisten tijd die ze kunnen besteden aan onderzoek en het schrijven van eigen artikelen. Artikelen die met behulp van AI zijn vertaald, worden gecontroleerd en geredigeerd door een menselijke bureauredacteur voordat ze online gaan. Als je vragen of opmerkingen hebt over dit proces, stuur dan een e-mail naar info@fashionunited.com.