(advertentie)
(advertentie)
Virgil Abloh ontwerpt kostuums voor New York City Ballet

Virgil Abloh, de ontwerper achter streetwear label Off-White, gaat kostuums ontwerpen voor de dansers van het New York City Ballet. Hij doet dat samen met Monse’s creatief directeurs Fernando Garcia en Laura Kim en enkele andere ontwerpers. De creaties worden tijdens het jaarlijkse Fall Gala getoond, liet het dansgezelschap dinsdag weten.

Abloh werkt samen met de 18-jarige choreograaf Gianna Reisen en kleedt de dansers van haar opvoering. Fernando Garcia en Laura Kim voorzien hoofddanseres Lauren Lovette van een kostuum en Diane von Furstenberg-ontwerper Jonathan Saunders kleedt soloist Troy Schumacher. De Japanse couturier Tsumori Chisato ontwerpt een kostuum voor soloist Justin Peck. Het Fall Gala, dat wordt gepresenteerd door Sarah Jessica Parker, vindt plaats op 28 september. Het wordt voor de zesde keer op rij georganiseerd.

Met deze stap verbreedt Abloh zijn werk buiten de modeindustrie opnieuw. Eerder deze maand werd al bekend dat de uit Chicago afkomstige designer een brillencollectie gaat ontwerpen met Warby Parker. Daarnaast werkte Abloh, die zijn carrière begon als architect, onlangs samen met Ikea voor het ontwerpen van een nieuwe versie van de bekende Frakta-tas.

Vorig jaar was de Belgische modeontwerper Dries van Noten één van de designers die kostuums voor het New York City Ballet ontwierp. Dat deed hij samen met couturiers Narciso Rodriguez, Jason Wu en Rosie Assoulin. Eerder maakten ook grote namen als Stella McCartney, Carolina Herrera, Alexander McQueen, Olivier Theyskens en Valentino Garavani dansoutfits voor het New York City Ballet.

Beeld: New York City Ballet Facebook

De documentaire over modehuis Maison Margiela gaat 22 oktober in première in het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Het merk heeft gekozen om ‘We Margiela’ in wereldpremière te laten gaan in het Rotterdamse museum omdat twintig jaar geleden het modehuis daar de eerste tentoonstelling hield.

In de documentaire vertelt mede-oprichter Jenny Meirens en het creatieve team achter het modehuis voor het eerst het verhaal van de ontstaansgeschiedenis van het merk. Voor de documentaire zijn ‘diepgaande interviews gehouden en wordt er uniek archiefmateriaal getoond.’ De filmmakers, het Rotterdamse mint film office, zijn op zoek gegaan naar de impact van Maison Margiela op de huidige modewereld.

Na de première in Rotterdam zal de film vervolgens getoond worden in het ModeMuseum in Antwerpen op 23 oktober en 10 Corso Como in Milaan op 26 oktober. Het tonen van de film is een onderdeel van de tentoonstelling Change the System in het Museum Boijmans Van Beuningen. Deze tentoonstelling focust op de veranderkracht van een nieuwe generatie ontwerpers.

Maison Margiela werd in 1988 opgericht door Martin Margiela en Jenny Meirens. Het modehuis werd in 2002 verkocht en beide oprichters trokken zich terug. ‘Meirens en Margiela hebben sinds de verkoop elkaar niet meer gesproken,’ meldt het persbericht over de documentaire. Meirens overleed in juli 2017 na een lang ziektebed.

In Beeld: Christian Dior, Couturier du Rêve

Ter ere van het 70-jarige jubileum van Christian Dior opent morgen een retrospectief over het modehuis. ‘Christian Dior, Couturier du Rêve’ is van 5 juli tot en met 7 januari 2018 te zien in Musée des Arts Décoratifs in Parijs.

De tentoonstelling gaat in op de 70-jarige historie van het modehuis en laat dus niet alleen de ontwerpen van Monsieur Dior zelf zien. Ook zijn opvolgers Yves Saint Laurent, Marc Bohan, Gianfranco Ferré, John Galliano, Raf Simons en huidig creatief directeur Maria Grazia Chiuri hebben een eigen plek in de tentoonstelling gekregen.

Naast vele jurken, onder andere gedragen door prinses Grace van Monaco en actrices Charlize Theron en Jennifer Lawrence, zijn ook honderden documenten, foto’s illustraties, schetsen, brieven, manuscripten, schilderijen en sculpturen tentoongesteld. Al deze items zijn opgenomen in de tentoonstelling om de nadruk te leggen op de link tussen kunst en kleding die terugkomt in de visie van Christian Dior.

Belangrijke punten in de tentoonstelling zijn de debuutcollectie van Dior uit 1947, waarin hij zijn inmiddels wereldberoemde New Look presenteerde. Ook heeft de gele satijnen Duchess jurk van Raf Simons een speciale plek in de tentoonstelling gekregen evenals de rode opera bouffe haute couture jurk uit 1949.

In Beeld: Christian Dior, Couturier du RêveIn Beeld: Christian Dior, Couturier du RêveIn Beeld: Christian Dior, Couturier du RêveIn Beeld: Christian Dior, Couturier du RêveIn Beeld: Christian Dior, Couturier du Rêve

Beeld: Alain Jocard, AFP

Kijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum Hendrikje

Tassenmuseum Hendrikje is een samenwerking aangegaan met het Chinese tassenmerk Bampo. Deze week is de expositie geopend waar tassen te zien zijn die een belangrijk onderdeel van de cultuur en filosofie uit China vertegenwoordigen. Het is voor het eerst dat Bampo zich buiten China presenteert.

Kijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum Hendrikje

“We hebben veel respect voor de passie die Tassenmuseum Hendrikje deelt met de bezoekers én de toewijding aan de tassengeschiedenis in Europa. Onze missie is om bij te dragen aan het behoud van de Chinese cultuur en deze door te geven aan toekomstige generaties. Wij zien hier een gedeelde passie en missie met Tassenmuseum Hendrikje,” aldus het Chinese tassenmerk.

Kijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum Hendrikje

In de verschillende collecties zoals ‘Porcelain’, ‘Bamboo’ en ‘Ink’ zijn oude Chinese ambachten terug te vinden. Onder andere (inkt) schilderkunst, fijne borduurtechnieken en papierknipkunst waar China om bekend staat. Voor de collectie ‘Ink’ worden grote stukken leer door de designers met traditionele Chinese kwasten beschilderd. Elke tas uit de collectie van Bampo is handgemaakt en maar een exemplaar beschikbaar van.

Kijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum Hendrikje

Bampo’s doel is om bij te dragen aan het behoud van de Chinese cultuur en deze door te geven aan toekomstige generaties.

Over Bampo

Het merk werd in 1997 opgericht door Huang Lang en Xie Xiaorui. In China is in die tijd vooral Westers design populair. Bampo is het eerste tassenmerk die Chinese tradities en cultuur als uitgangspunt neemt voor hun ontwerpen.

Kijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum HendrikjeKijken: ‘From China with love’ – Chinees merk Bampo in Tassenmuseum Hendrikje

De expositie is te bezoeken van 27 juni tot en met 24 september 2017 in Tassenmuseum Hendrikje in Amsterdam.

Beelden: Tassenmuseum Hendrikje

MoMu wijdt tentoonstelling aan Olivier Theyskens

De Belgische modeontwerper Olivier Theyskens krijgt dit najaar een solo-expositie in het Antwerpse Modemuseum (MoMu). De tentoonstelling, genaamd ‘Olivier Theyskens - She Walks in Beauty’, presenteert de ontwikkeling die Theyskens de afgelopen jaren heeft doorgemaakt als designer. Dat maakte het MoMu bekend.

De tentoonstelling richt zich op de 20-jarige carrière van Theyskens en “traceert zijn creatieve evolutie in de modewereld, zijn vakmanschap en de verschillende sferen van zijn werk doorheen een veelheid aan silhouetten die de geest van de haute couture ademen,” aldus het MoMu. Aan bod komt onder meer zijn werk voor Rochas en Nina Ricci en de herlancering van zijn gelijknamige label.

Volgens het museum geven Theyskens’ talent voor tekenen en “autodidactische manier van werken een scherp inzicht in de verschillende aspecten van de hedendaagse modewereld, van couture tot semi-couture en prêt-à-porter collecties”.

De expositie wordt aangevuld met foto’s, video’s, literaire stemmen en tekeningen die Theyskens maakte tijdens zijn creatieve processen.

‘Olivier Theyskens - She Walks in Beauty’ loopt van 12 oktober 2017 tot en met 18 maart 2018 in het MoMu. Na afloop van de tentoonstelling gaat het museum een tijd dicht vanwege renovaties.

Beeld: Olivier Theyskens Facebook

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Het centrum voor Mode en Kant in Calais, Frankrijk heeft een retrospectief geopend over Hubert de Givenchy, gecureerd door de 90-jarige modeontwerper, met outfits gedragen door Audrey Hepburn, voormalig presidentsvrouw Jackie Kennedy en de Hertogin van Windsor, Wallis Simpson.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

De tentoonstelling is onderdeel van het cultuurprogramma voor 2017 van het museum en toont tachtig outfits met accessoires die verkregen zijn dankzij privéverzamelaars, de archieven van Maison de Givenchy en museumcollecties, waaronder stukken uit de eigen collectie van het centrum voor Mode en Kant.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Elk stuk in de tentoonstelling, die tot 31 december loopt, is gekozen en gecureerd door Givenchy zelf, om op deze manier de gehele carrière van de couturier te laten zien met daarbij de ontmoetingen die speciaal zijn in zijn leven en zijn ontwerpen hebben vormgegeven.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

De focus ligt onder andere op de vrouwen die zijn collectie droegen waaronder actrice Audrey Hepburn, met een aantal vitrines die op haar toegespitst zijn met de jurken die de actrice droeg in twee van haar grootste films, Breakfast at Tiffany’s en How to Steal a Million.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Museum of Lace and Fashion opens Givenchy exhibition

Ook zijn jurken te zien die zijn gedragen door anderen in zijn beroemde clientèle zoals Jackie Kennedy’s geborduurde jurk en opera jas die ze droeg tijdens haar eerste bezoek aan Frankrijk als presidentsvrouw en de outfit die de Hertogin van Windsor droeg tijdens de begrafenis van haar man, evenals items gedragen door gravin Isabelle de Borchgrave d’Altena, de Hertogin van Cadaval en de Markiezin van Llanzol.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Tijdens de opening prees Hubert de Givenchy zijn klanten. “Ze waren mijn vrienden. De perfecte jurk kan alles mogelijk maken in het leven van een vrouw. Het kan geluk brengen. Het is zo fijn om geluk te kunnen geven aan je vrienden,” aldus de ontwerper tegen The Guardian.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Andere belangrijke items zijn de ‘Bettina’ blouse uit zijn eerste collectie in februari 1952, met pofmouwen en zwarte borduursels, een aantal baljurken met kanten borduursels, een rode satijnen jurk en jas en een broekpak met borduursels.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

De outfits zijn tentoongesteld naast stukken couture stof, parfums van Givenchy en foto’s die een inzicht geven in de carrière en inspiratie van Givenchy.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Het centrum voor Mode en Kant is gevestigd in een oude negentiende eeuwse kantfabriek en toont het werk van couturiers en bekende jongen ontwerpers zoals Cristóbal Balenciaga, Anne Valérie Hash en Iris van Herpen.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

De Hubert de Givenchy tentoonstelling is te bezoeken tot en met 31 december 2017 in het Centrum voor Mode en Kant in Calais.

In Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstellingIn Beeld: Hubert de Givenchy’s gelijknamige tentoonstelling

Foto’s: Centrum voor Mode en Kant

Google richt zich op het archiveren van mode in het nieuwste project We Wear Culture. Voor het project werkt het technologiebedrijf samen met onder andere het Modemuseum in Antwerpen en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten uit België.

Het digitale archief is tot stand gekomen dankzij een samenwerking tussen Google en 180 instellingen op het gebied van mode. Deze instellingen variëren van musea tot academies. In totaal zijn nu 30.000 kledingstukken gearchiveerd. We Wear Culture is onderdeel van het Arts & Culture platform van Google dat al sinds 2011 bestaat.

Het concept heeft weg van het Nederlandse concept Modemuze en Europeana Fashion, beide initiatieven om de collecties van musea en privé-eigenaren te kunnen tonen aan de wereld. We Wear Culture heeft echter nog extra features. Zo zijn er tot nu toe 450 tentoonstellingen samengesteld, zijn video’s te vinden op het platform en kunnen kledingstukken tot in detail bekeken worden. Het MoMu heeft bijvoorbeeld 6 tentoonstellingen via het platform met onder andere het verhaal van kant en 15 jaar Belgische mode.

Mireille Kniese en Ryan Oosterling winnen Joke Veeze Award 2017

Dit jaar zijn er twee winnaars gekozen voor de Joke Veeze Award 2017. De jonge fotografen Mireille Kniese uit Leiden en Ryan Oosterling uit Amsterdam werden afgelopen weekend uitgeroepen tot winnaars.

Aan de modefotoprijs is een bedrag van 2.000 euro per winnaar verbonden. Deelnemers kregen de opdracht om voor een avantgardistisch modemagazine een serie van minimaal 2 en maximaal 5 modefoto’s te maken, met als thema ‘Dare to be different’.

Mireille Kniese en Ryan Oosterling winnen Joke Veeze Award 2017

Opvallend is dat er dit jaar meer dan een winnaar is. “De prijswinnende series zijn verschillend in toon en uitvoering, maar hebben een grote overeenkomst in het onderwerp: de transformatie van negatief naar positief, van depressie naar optimisme, van ellende naar euforie. Natuurlijk speelt de mode een rol, maar er gebeurt zoveel meer,” legt de jury uit.

Het werk van Mireille Kniese is geïnspireerd op de film Amélie van de Franse regisseur Jean-Pierre Jeunet. Deze leed tijdens het maken van de film aan depressies en toch was het een hele optimistische film. De serie van Ryan Oosterling is heel anders van toon, maar ook hij heeft zich laten inspireren door een ander. “In dit geval een vrouw die een moeilijke start in het leven heeft gehad, maar ondanks alle ellende daar sterker uit tevoorschijn komt,” aldus de jury.

Mireille Kniese en Ryan Oosterling winnen Joke Veeze Award 2017

De modeprijs is een initiatief van de Joke Veeze Foundation en kent een jaarlijks wisselende invulling: ontwerp, fotografie, styling of blogging. Dit jaar is de modeprijs gericht op jonge fotografen, waaronder zowel studenten van modeacademies, fotoacademies, fotografieopleidingen en kunstacademies als recent afgestudeerden.

De jury bestond dit jaar uit modefotograaf Rohn Meijer, modestylist Frans Ankoné en galeriehouder Eduard Planting (tevens hoofdcurator van het FotoFestival Naarden). Het ingezonden werk van de tien genomineerden is nog tot en met 18 juni te zien tijdens het FotoFestival Naarden.

Beeld: Joke Veeze Award

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’ REPORTAGE

Als je geen zin hebt, moet je zin maken. Dat is een van de befaamde uitspraken van Clemens Rameckers (1949) en Arnold van Geuns (1949), beter bekend als het ontwerpersduo Ravage. Museum Arnhem wijdt een grote overzichtstentoonstelling aan de ontwerpers, die in ruim 40 jaar in het vak zitten. Daarmee keren de ontwerpers terug naar de stad Arnhem, waar hun loopbaan ooit begon.

Hoewel de meesten nog nooit van Rameckers en Van Geuns hebben gehoord, zijn de heren wereldberoemd in de wereld van de internationale mode, design en autonome kunst. In 1972 studeerden beide ontwerpers af aan de modeafdeling van ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten Arnhem. Samen startten ze Ravage; de naam is een samentrekking van hun achternamen. Enkele jaren runden ze een modewinkel slash galerie in Arnhem, waar ze iedere maand een andere ontwerper uitnodigden. Daarna vertrokken ze naar Parijs. De Parijse dynamiek inspireerde het nog jonge Ravage en zorgde ervoor dat ze hun eigen signatuur en werkwijze konden ontwikkelen.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Samen met Lidewij Edelkoort richtten zij in 1985 het trend forecasting bureau TrendUnion op. Zij deed de vrouwenmodetrends en het duo maakte de trendboeken voor herenmode. Er werd besloten om Edelkoort op de voorgrond te zetten, terwijl Rameckers en Van Geuns op de achtergrond bleven. Ze wonen sinds 2003 in Château d’Écrainville Normandië , waar ze in alle rust vanuit hun chateau werken. Voor grote opdrachtgevers, van wie ze geen namen noemen. Gedurende hun carrière hebben ze een geheel eigen plek in de wereld van de internationale mode, design en autonome kunst verworven.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Het handschrift, beeldtaal en proces van Ravage zijn zeer authentiek en binnen de (internationale) vormgevingswereld met weinig anderen te vergelijken. Het signatuur is uitgesproken barok, het kan niet krullerig en weelderig genoeg zijn. Rameckers en Van Geuns vinden inspiratie in keizerlijke dynastieën en historische figuren, wat zij vertalen naar patronen, prints en illustraties op servies, meubels, kleding en andere gebruiksvoorwerpen. In hun ontwerpen, veelal in zwart wit met ondersteunende kleuren, is echter geen spoortje nostalgie te vinden. Eerder licht cynisch, met een subtiele kritiek naar de maatschappij.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Museum Arnhem presenteert overzichtstentoonstelling ontwerpersduo Ravage

De zin van het ontwerpen weerspiegelt in de hele tentoonstelling. Rode draad voor opzet is ‘de tekening’. Elk product - een tafel, keramiek, mode, behang, shawls, hotel, tekening en dan weer een schilderij - begon ooit als een schets op papier. Voor Rameckers en Van Geuns is de schets de basis van een concept. “Het gaat ons niet om de uitkomsten, maar om het proces. Zodra je het weet is er niets meer aan,” aldus het duo. “Een musicus oefent zijn toonladders, een danser traint zijn spieren, verbeelding is ook een spier die je moet trainen." Daarom maakt het duo ook dagelijks minstens één tekening.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

De tentoonstelling begint na een introductie met een zaal vol drukke prints, zowel op de muren en in een geplaatste kubus waar bezoekers in kunnen lopen. Ook zijn er druk beschilderde vazen te zien. De opvolgende zaal is een lust voor het oog met een zogeheten vierluik; vier ´ingerichte kamers’ waar verschillende objecten van Ravage samen een blik geven in het rijke en veelzijdige oeuvre van het duo. Een van de settings is het nagebootste atelier uit Château d’Écrainville. “We zijn met een vrachtwagen naar Normandië gereden en hebben daar een deel van het atelier ingeladen,” vertelt Lenn Cox, projectleider van de tentoonstelling in Museum Arnhem.

Naast het ontwerpen van mode, gebruiksvoorwerpen en het voorspellen van trends ontwierp het duo ook bedrijfsuniformen. Het voor het grote publiek onbekende duo bedacht bedrijfsuniformen voor grote bedrijven, die inmiddels een iconische status hebben. Denk bijvoorbeeld aan de roodbruine postbode-uniformen van de PTT, de geel-blauwe pakken van de NS medewerkers, en de uniformen voor de ANWB Wegenwacht. Samen met Liesbeth in ‘t Hout werkten zij 15 jaar aan vernieuwende bedrijfskleding.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Ontwerpersduo Ravage keert terug naar Arnhem voor overzichtstentoonstelling

De opbouw van de multidisciplinaire tentoonstelling is thematisch: van eigen werk, samenwerkingen tot bedrijfskleding en een college van krantenberichten die als een tijdlijn fungeert. Opvallend is de drukke en rijke inrichting in de eerste zalen. “Daar hebben we bewust voor gekozen. Hun werk is ook enorm veel, het is echt een ‘overload aan Ravage’,” vertelt Cox. “Op deze manier krijgen de bezoekers een soort van ‘deken over zich heen’ en maken ze meteen kennis met de rijke wereld van deze ontwerpers.”

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Naarmate de zalen volgen wordt de inrichting steeds rustiger en minimalistischer. Dat is een verwijzing naar hun loopbaan, waarbij de geschiedenis omgekeerd uitgerold wordt. De heren begonnen immers in Arnhem, vanuit een spierwitte flat in Presikhaaf. “Ze wilden eigenlijk niet herinnerd worden aan die witte klinische flat,” lacht Cox. “Ze vonden dat eigenlijk niets, want ‘ze waren niet voor niets vertrokken naar Parijs’. Ik wilde dat er eigenlijk wel in.” De ontwerpers hebben zelf meegedacht in de opzet van de tentoonstelling. De laatste zaal is een ‘kapel’ is geplaatst die verwijst naar het kleinere kapel in het chateau van de heren zelf. Speciaal voor de tentoonstelling heeft Van Geuns weken gewerkt aan de schilderingen van de kapel. In de ruimte kan de bezoeker tevens uitkijken over het groene rivierenlandschap van de Rijn, die zich uitstrekt achter het museum. “Een moment van bezinning en rust,” legt Cox uit.

Ontwerpersduo Ravage: Acht zalen vol ‘zin’

Uit de hele tentoonstelling spreekt de autonomie en creativiteit van de heren. “Ze zeiden zelf: de zin die zij ervaren in alles wat ze doen - of het nu het maken van een vaas is of een trendboek of meubel - doen ze voor zichzelf. Ze willen dit nu eindelijk ook delen, zodat men de zin zelf ook ervaart en zin krijgt om ook zelf aan de slag te gaan,” aldus de projectleider.

De eerste bezoekers zijn duidelijk onder de indruk van de drukke barokke stijl, vol krullen en tierelantijnen. In de kleinste zaal -niet meer dan een kamer- kunnen bezoekers zelf een ‘trendblad’ maken met papier, linten, stiften en stickers. Er wordt nog niet druk geknutseld, maar het eerste trendblad wordt opgerold en in de tas gestopt. “Die ga ik straks thuis maken,” glimlacht de bezoekster.

De tentoonstelling ‘Ravage. Spelenderwijs | Mode, Kunst, Design’ is van 27 mei tot en met 15 oktober te zien in Museum Arnhem.

Beeld: Erwin Olaf, San Mingh, Bastiaan van den Berg

Dit zijn de grootste modemuzes uit de klassieke literatuur

Voor iedereen die zegt dat mode triviaal of frivool is, het gewicht van de mode in de literatuur mag niet onderschat worden. Ik heb onlangs het Franco-Ierse Literaire Festival bezocht waar journalisten van Vogue en Elle discussieerden met schrijvers en scriptschrijvers over het belang van kleding in storytelling. Kleding versterkt karakters, zorgt dat we ons kunnen verplaatsen in iemand anders, waardoor we in vreemde landschappen kunnen dwalen. Een onderschrijver van dit effect, Mark Twain zei: “Kleren maken de man. Naakte mensen hebben weinig tot geen invloed op de maatschappij.’ Laten we eens de de zeven belangrijkste momenten wanneer fictie en mode met elkaar in aanraking kwamen aftellen.

7. Giacomo Leopardi

In Giacomo Leopardi’s gedicht genaamd A Dialogue Between Fashion and Death, onderzoekt hij de vergankelijkheid van de mode en parallellen met onze eigen sterfelijkheid: “Mode: Herken je mij niet meer? Dood: Je moet weten dat ik slecht zie en geen bril op heb. Mode: Ik ben Mode, je zuster. Herinner je niet meer dat we allebei geboren zijn op de dag van Verval? We profiteren gelijk van de verandering en verwoesting van dingen, ook al doe jij dat op een manier, ik op de ander.”

Mode wordt getoond als een soort Magere Hein die ons overlijden in gang zet, en alhoewel het is geschreven in 1824, het sentiment is toepasbaar op de huidige omgeving van fast fashion met catastrofes zoals Rana PLaza en op de luxe industrie waar ontwerpers zoals Alexander McQueen, van wie het werk gevierd wordt vanwege de donkere en mooie dans met dood, stierf door zelfdoding op 40-jarige leeftijd.

Dit zijn de grootste modemuzes uit de klassieke literatuur

Foto:Orlando First Edition, The Hogarth Press 1928 bron: www.smith.edu/libraries, and Burberry September 2016

6. Virginia Woolf

“Kleding heeft meerdere doelen naast ons warm houden; ze veranderen de manier waarop we de wereld zien en hoe de wereld ons ziet”, schreef Virgina Woolf in Orlando, het verhaal uit 1928 over een edelman die door de tijd kan reizen, moeiteloos wisselt van sekse, gekleed gaat in bont en kant zonder ooit ouder te worden. De film uit 1992 toonde de androgyne favoriet in de mode, Tilda Swinton, in de titelrol van de parmante heer Quentin Crisp en als Koninging Elizabeth de eerste. Woolf’s boek was een hedendaags succes ondanks het ongewone onderwerp voor een vrouwelijke schrijver, maar de aantrekkingskracht van het verhaal zet nu de toon voor het gender non-conformisme van deze tijd. Van Bloomsbury naar Burberry, zei Christopher Bailey over zijn September 2016 modeshow.

Dit zijn de grootste modemuzes uit de klassieke literatuur

Foto: Bron Wikimedia Library of Congress, Photographer, Napoleon Sarony, 1882

5. Oscar Wilde

Oscar Wilde, de dandy en een eeuwigdurende favoriet van mode ontwerpers, was de belangrijkste invloed op Alexander McQueens mannencollectie van de herfst van 2017. Wilde’s woorden “Mode is een vorm van lelijkheid zo ondragelijk dat we het elke zes maanden moeten aanpassen’ voorzag al de social media-hongerige consument van vandaag die meer dan ooit vraagt om nieuwigheid. Als redacteur van een modeblad, genaamd The Woman’s World, voorspelde hij in 1887 dat de kledingstijl van beide seksen zouden versmelten doordat vrouwen hun mannelijke stijl zouden omarmen. Zijn hoeden met een brede randen, lange lokken en fluweel trokken evenveel aandacht als zijn boeken en toneelstukken, maar zijn gedartel in de demimonde van mannelijke lust, natuurlijk destijds niet bespreekbaar, belandde hem in de gevangenis van Reading. Toch gaf hij stijl nooit op: “Als iemand zich slecht gedraagt, moet iemand dat doen in goede kleding.” Woorden om te onthouden.

4. Margaret Mitchell

In het boek van Margaret Mitchell uit 1936 Gone With The Wind, is Scarlett O’Hara’s lifestyle in het Zuiden van de Confederatie is onder aanval van de dreigende vrijheid van de slaven op haar plantage. Maar onze sympathie ligt bij dit arme rijkeluis meisje wanneer ze haar weinige bronnen moet leegtrekken en een jurk moet maken van… gordijnen. Hoe moet ze anders haar held voor zich winnen, en zijn geld dat hij met zich meebrengt. Wie heeft niet voor zijn kast gestaan op een zaterdagavond en gewenst dat dergelijke inspiratie naar boven kwam? Wanneer ze zich richt naar haar bediende en zegt: “Ga naar de zolder en haal mijn doos met patronen, Mama… ik heb zo een nieuwe jurk,” komt misschien haar bevoorrechte positie iets naar boven, maar in deze tijden van fast fashion stortplaatsen kunnen we het haar niet kwalijk nemen dat ze iets een nieuw doel geeft, ook bekend als upcycling.

3. Bret Easton Ellis

Deze passage uit de bestseller American Psycho van Bret Easton, die draait om een discussie tussen de band U2 en de verteller, de gemiddelde seriemoordenaar en een date laat ons nadenken over de gepassioneerde relatie van de yup uit de 1980’s en Italiaanse mode.

” The Edge draagt Armani,” roept ze terwijl ze naar de bassist wijst. “Dat is niet Armani,” roep ik terug. “Het is Emporio.” “Nee,” roept ze. “Armani.” “De grijstinten zijn te gedempt net als de taupe-kleuren en blauwtinten. Gedefinieerde revers, subtiele ruit, polka dots en strepen zijn Armani. Niet Emporio,” roep ik, extreem geïrriteerd dat ze dit niet weet, niet het verschil kan zien, terwijl ik mijn oren bedek. “Er is een verschil.”

Nou ze gaat zeker op het hakblok. Kun je je voorstellen dat je het verschil tussen Armani’s extra lijn en zijn prima linea niet begrijpt.

Dit zijn de grootste modemuzes uit de klassieke literatuur

Foto: Audrey Hepburn in Breakfast at Tiffany's. Trailer screenshot

2. Truman Capote

Truman Capote’s 1958 novella Breakfast at Tiffany’s lanceerde de geliefde Holly Golighty de modewereld in. De industrie denkt dat ze een product is van het atelier van Hubert de Givenchy, de ontwerper met de taak om actrice Audrey Hepburn te kleden voor de filmversie, maar zijn werk was al bijna klaar als we kijken naar Capote’s teksten:

“Het was een warme avond, bijna zomer, en ze droeg een slanke zwarte jurk, zwarte sandalen en een choker van parels. Voor haar chique dunheid had ze een lucht van gezondheid die doet denken aan ontbijtgranen, een kuisheid van zeep en citroen met een roze gloed die haar wangen kleur gaf.” Golightly’s stadse en nachtelijke allure is een go-to referentie geweest voor ontwerpers sinds die tijd en heeft onze gehechtheid aan de little black dress versterkt.

Dit zijn de grootste modemuzes uit de klassieke literatuur

Foto: Miss Havisham: Wikimedia By Harry Furniss from the library edition of Great Expectations, created 31 December 1909.

1. Charles Dickens

Het ultieme huwelijk van mode en fictie brengt ons weer waar we begonnen: Mode = Verval = Dood. Ik refereer naar de grand dame van de Victoriaanse klassiekers, het spookachtige van een oude vrijster; bitter, skeletachtige en weggestopt in haar kamer naast een rottende taart, Charles Dickens’ Miss Havisham uit Great Expectations. De passages beschrijven haar terwijl ze opgaat in vlammen en representeren mogelijk de meest visueel interessante beelden die het hoofd van een jong meisje kunnen binnendringen, ze zijn zeker krachtiger dan elk voorbeeld van special effects in Hollywood, maar het zijn de woorden die gebruikt worden om de eerste ontmoeting van Pip met haar te beschrijven die ontwerpers decennialang hebben geïnspireerd. Het is makkelijk om te zien waarom:

” Ze was gekleed in rijke materialen - satijn, kant en zijde - allemaal wit. Haar schoenen waren wit. En ze had een lange witte sluier in haar haar, bruidsbloemen in haar haar, maar haar haar was wit. Juwelen schitterde om haar nek en handen, andere juwelen lagen op de tafel. Jurken, minder uitgebreid dan degene die ze droeg, en half ingepakte koffer lagen overal. Ze was nog niet klaar met zich aankleden, ze had maar een schoen aan - de ander was op de tafel vlakbij haar hand - haar sluier zat niet goed, haar horloge en ketting en armband had ze niet om, en het kant dat voor haar boezem moest lag bij de kleine spulletjes en haar zakdoek, en handschoenen, en wat bloemen en een klein gebedenboek, allemaal rommelig rondom een vergrootglas.

Ik zag deze dingen niet in de eerste momenten, maar ik zag meer dan waarschijnlijk de bedoeling was. Maar ik zag dat alles binnen mijn zichtveld dat wit moest zijn, niet wit meer was en zijn glans had verloren, was vervaagd en geel was gekleurd. Ik zag dat de bruid in de bruidsjurk verwilderd was zoals de jurk en de bloemen en ze had helderheid meer behalve de helderheid in haar verzonken ogen. Ik zag dat de jurk aan was gedaan op een rond figuur van een jonge vrouw en dat het figuur waar het nu op hing was gekrompen tot huid en bot.”

Homepage foto via Wikimedia of Oscar Wilde: Unknown photographer, Held at British Library, 1875-1905 and Alexander McQueen Menswear Fall 2017

Door gastredacteur Jackie Mallon, die les geeft aan de faculteit van diverse modeprogramma’s in New York en de schrijfster is van ‘Silk for the Feed Dogs’, een roman die zich afspeelt in de internationale mode-industrie.